تشخیص ازمایشگاهی هپاتیت B :

در طب امردز تشخیص و پیگیری عفونت ناشی از ویروس HBV به دلیل سنجش و شناسایی پروتئین های ویروس و آنتی بادی های ضد آن در سرم یا پلاسما امکان پذیر بوده و تست های سرولوژیک به روش آنزیم ایمنواسی کاربرد عمومی داشته جایگزین روش رادیوایمنواسی شده و به شکل تجاری عرضه می شود.کیت های مذکور نیز امکان شناسایی پروتئین های مختلف ویروس را فراهم آورده است.حساسیت و ویژگی های کیت های مذکور عالی بوده و امکان انجام آن به روش اتوماسیون فراهم است.

آنتی ژن سطحی هپاتیت (HBsAg)B : جزئی از کپسید ویروس است که مقدار بسیار زیاد آن توسط ویروس تولید می شود.چنان که  ممکن است در جریان گردش خون 10⁵  ذره ویروس موجود باشد.در برخی از بیماران وزن HBaAg  موجود در خون بیش از آلبومین سرم است.

آنتی بادی بر علیه  (Anti-HBs)HBsAg : نشانه ایمنی بر علیه ویروس بوده و به جز موارد نادری که ذکر خواهد شد وجود توام HBsAg  و Anti-HBs در خون رخ نخواهد داد.سنجش کمی و کیفی آن توسط کیت های تجاری موجود مقدور است.

آنتی ژن مرکزی هپاتیت (HBcAg)B : یک آنتی ژن داخلی ویروس محسوب می شود که تنها در سلول کبدی قابل شناسایی است و در خون وجود ندارد .بنابراین روش سرولوژیکی برای سنجش آنتی ژن مذکور ساخته نشده است.

آنتی بادی بر علیه (Anti-HBc)HBcAg :وجود این آنتی بادی نشانه پاسخ ایمنی بدن علیه ویروس بوده و قبل از Anti-HBs ظاهر می شود.زمانی که به عنوان Anti-HBc گزارش می شود ، سنجش هر دو کلاس آنتی بادی IgM و  IgG انجام شده است.

IgM anti-HBc در عفونت های حاد بسیار بالا می رود و وجود Anti-HBc  به تنهایی نشانه ایمنی فرد علیه عفونت نیست.

آنتی ژن e هپاتیت (HBeAg) B : جزئی از HBcAg بوده و طی دوره حاد و فعال بیماری در خون قابل شناسایی است و در فاصله زمانی کوتاهی پس از  HBsAg  ظاهر می شود.وجود HBeAg در خون نشانه تکثیر ویروس بوده  و با عفونت زایی ارتباط مستقیم دارد.

آنتی بادی بر علیه (Anti-HBe) HBeAG : پاک شدن خون از HBeAg و بروز Anti-HBe  معمولا نشانه کاهش تکثیر ویروس یا توقف آن است.برای تشخیص بیماری انجام ازمایش های Anti-HBe  و HBeAg ضرورتی نداشته و تنها برای ارزیابی فعالیت بیماری کاربرد دارد.

در صورت ابتلا بیمار به هپاتیت B با موتاسیون در ناحیه پره کور وجود Anti-HBe  در خون نشانه کاهش یا توقف تکثیرویروس نمی باشد.

شناسایی و سنجش HBV DNA  در تشخیص مفید بوده و در بیماران HBsAg مثبت قابل سنجش است.سنجش کمی آن اطلاعات مفیدی از میزان تکثیر ویروس ارائه می کند.

مطالعات بر روی مبتلایان به عفونت با ویروس هپاتیت B  نماهای بالینی متعددی را زا عفونت با ویروس بیان میکند.اغلب موارد عفونت اولیه در بالغین ، خود محدود بودهو در طی 6 ماه همراه با مهار عفونت است.عفونت در 60-70%موارد فاقد علائم بالینی بوده و فقط از طریق آزمایش های سرولوژیک و سایر روش های آزمایشگاهی قابل تشخیص و شناسایی است.مواردی از بیماری نیز رفع نشده و عفونت برای سال ها می تواند پایدار باشد.در تمام این موارد ویروس در مرحله فعال بیماری در خون بوده و به وسیله آزمایش های تعیین آنتی ژن ویروس( به عنوان مثال HBsAg) قابل شناسایی است.در عفونت های پایدار ویروس کامل و ناکامل در خون وجود داشته و ممکن است بیمار فاقد ویروس بیماری زا باشد.

*در صورتی که ویروس هپاتیت B با موتاسیون در ناحیه پره کور نباشد بروز Anti-HBe نشانه تکثیر کمتر ویروس است.در صورت وجود موتاسیون در کدون 28، حضور Anti-HBe  دلیل تکثیر و یا سرایت و پیشرفت کمتر بیماری نخواهد بود.

علایم و تشخیص بیماری هپاتیت B

با توجه به این که در اغلب موارد این بیماری از مادران آلوده به نوزادان منتقل می‌شود، تا سال‌ها علامتی بروز نمی‌کند. در برخی موارد به دنبال هپاتیت حاد ویروسی، فرد به صورت یک فرد ناقل در می‌آید. در این افراد به دنبال علایم هپاتیت از جمله بی‌اشتهایی، ضعف، بی‌حالی، پررنگی ادرار و زردی؛ سیستم ایمنی بدن نمی‌تواند آنتی ژن هپاتیت B را از بین ببرد و بعد از 6 ماه، با وجود بهبودی ظاهری فرد آلوده باقی می‌ماند. خوشبختانه تنها 10 درصد افراد مبتلا به هپاتیت حاد ویروسی دچار هپاتیت مزمن می‌شوند و ناقل هپاتیت باقی می‌مانند. ولی متأسفانه در صورت انتقال عفونت از مادر به نوزاد، در اغلب موارد حالت ناقل پابرجا خواهد ماند و نوزادان آلوده امروزه، خود آلوده کننده جامعه خواهند بود.

تشخیص بیماری هپاتیت B

براساس اکثر گزارش‌های علمی، بسیاری از کسانی که به ویروس هپاتیت‌ B آلوده می‌شوند، از بیماری خود آگاهی ندارند و سال‌ها پس از ابتلا، از وجود این بیماری مطلع می‌شوند. راه تشخیص این بیماری اندازه‌گیری آنتی ژن سطحی این ویروس یعنی HBS AG است. اگر در فردی آزمایش HBS AG مثبت شود، نشان می دهد که آلوده به ویروس هپاتیت B است یعنی در بدن وی ویروس هپاتیت B وجود دارد. آنچه این آزمایش را معنی‌دار می‌کند، حال عمومی بیمار، وضعیت کبد (اندازه آن و نتایج آزمایش‌های مخصوص کبد) و چند آزمایش دیگر در مورد فعالیت ویروس در بدن است. در بسیاری از موارد به دنبال کشف یک مورد HBS AG مثبت، سایر افراد خانواده آزمایش شده و موارد مثبت بدون علامت شناسایی می‌شوند.
بهتر است ناقلین هپاتیت به صورت دوره‌ای (3 تا 6 ماه) از نظر عملکرد کبد بررسی شوند تا در صورت تبدیل شدن به هپاتیت مزمن، تشخیص و درمان سریع‌تر صورت گیرد و از تخریب بیشتر کبد جلوگیری شود.

مهم‌ترین مسئله در ارتباط با ناقلین هپاتیت B

این بیماران هیچ گونه علامت، نشانه و ناراحتی ندارند، ولی در خونشان ویروس وجود دارد. مهم‌ترین مسئله در مورد این گروه از افراد، مراجعه به پزشک هر 6 ماه یک بار و بررسی آزمایشگاهی جهت تعیین وضعیت کبدی است. این امر جنبه حیاتی دارد و با انجام آن می‌توان به فعال شدن بیماری در مراحل اولیه پی برد.

عاقبت ناقلین هپاتیت B

در اکثر موارد، شواهدی دال بر تخریب و التهاب سلول‌های کبدی دیده نمی‌شود. در واقع یک سازش و همزیستی بین ویروس‌ها و سیستم دفاعی بدن به وجود می آید. این سازگاری ممکن است تا سالیان سال باقی بماند و بیمار مشکل کبدی پیدا نکند و ویروس همچنان در حالت نهفته تا آخر عمر باقی بماند. از هر 100 نفری که به این حالت مبتلا هستند، سالیانه 1 تا 2 نفر ویروس را از بدن خود پاک کرده و آزمایش HBS AG آنها منفی می‌شود. تعداد بسیار کمی از این افراد در عرض چند سال، دچار عود بیماری شده و به اصطلاح فعالیت ویروس در بدن آنها مجدداً از سر گرفته می‌شود. به همین دلیل است که به حاملین هپاتیت B توصیه می‌شود تا برای معاینه و انجام آزمایش‌های کبدی و بررسی وضعیت‌شان هر 6 ماه یک بار به پزشک معالج خود مراجعه کنند.

بهتر است ناقلین هپاتیت به صورت دوره‌ای (3 تا 6 ماه) از نظر عملکرد کبد بررسی شوند تا در صورت تبدیل شدن به هپاتیت مزمن، تشخیص و درمان سریع‌تر صورت گیرد و از تخریب بیشتر کبد جلوگیری شود.

آیا امکان ابتلای ناقلین هپاتیت B به سیروز وجود دارد؟

در تعداد کمی از این بیماران که اختلال در کار کبد به صورت پیشرونده است، این احتمال وجود دارد. خوشبختانه امروزه با عرضه داروهای جدید امکان جلوگیری و یا به تأخیر انداختن این روند وجود دارد.
تزریق واکسن ضد ویروس هپایتت B به صورت سه دوز با فواصل صفر، یک‌ماه و 6 ماه می‌تواند بیش از 95 درصد، مانع از ابتلا به این بیماری شود.

هپاتیت مزمن B

در تعدادی از افراد مبتلا به هپاتیت B ،ویروس به صورت فعال سبب التهاب کبد می‌شود. آنزیم‌های کبدی (ALT, AST) در خون این افراد افزایش می‌یابد. این افراد نیاز به تشخیص شدت التهاب در کبد و فعالیت ویروس در خون و احیاناً درمان دارند. برای تشخیص فعال بودن بیماری و پیگیری بیماران بعد از شروع درمان لازم است آزمایشات اندازه‌گیری سطح میزان ویروس در خون (اصطلاحا PCR شمارشی) انجام شود. انجام PCR معمولی و غیر شمارشی فایده‌ای ندارد.

امروزه داروهای ضد ویروسی متعددی برای درمان هپاتیت مورد استفاده قرار می‌گیرد. داروی اینترفرون- آلفا دارای اثرات ضد ویروسی بوده و سبب تحریک سیستم دفاعی بدن می‌‌‌شود. تجویز این دارو طبق نظر پزشک صورت می‌گیرد.

یکی دیگر از داروهایی که در درمان هپاتیت مزمن استفاده می‌شود، قرص لامیوودین است. این دارو با مهار آنزیم مسئول تکثیر ویروس هپاتیت B ،سبب مهار تکثیر آن و کنترل بیماری هپاتیت مزمن B می‌شود.

آیا هپاتیت B قابل پیش‌گیری است؟!

تزریق واکسن ضد ویروس هپایتت B به صورت سه دوز با فواصل صفر، یک‌ماه و 6 ماه می‌تواند بیش از 95 درصد، مانع از ابتلا به این بیماری شود. شما هم می‌توانید با تلقیح واکسن، از ابتلای خود در برابر این عفونت محافظت کنید. PCR شمارشی (VIRAL LOAD) در تعیین شدت بیماری و میزان پاسخ به درمان داروهای ضد ویروسی کمک فراوانی می‌کند.

سرماخوردگی بیماری فصل سرماست که معمولا هر کسی چند بار به آن مبتلا می شود. با این که سرماخوردگی بیماری چندان مهمی نیست همین بیماری به ظاهر ساده باعث می شود افراد به مدت یک یا چند روز در منزل بستری شوند و از کارهای روزانه خود عقب بیفتند و از طرفی سرماخوردگی بسیار مسری است به طوری که اگر یکی از اعضای خانواده به آن مبتلا شود معمولا بقیه افراد نیز دچار خواهند شد.

بر همین اساس در این مطلب به این نکته می پردازیم که چگونه هنگام سرماخوردگی به بهبود سریع خود کمک کنید و از چه مواد غذایی کمک بگیرید. در ابتدا به موادی غذایی اشاره می کنیم که بهتر است آن ها را در منزل داشته باشید و به محض بروز علائم سرماخوردگی از آن ها استفاده کنید.

▪ نعناع: از آن جایی که این گیاه حاوی ماده ای است که باعث تسکین، گرفتگی بینی و سرفه های شدید می شود بهتر است هنگام سرماخوردگی برگ نعناع را به آب جوش اضافه و مصرف کنید تا گلودرد شما را تسکین دهد. عصاره آن را به آبی که در حالت بخار کردن است اضافه کنید تا هوای خشک را مرطوب کند.

▪ فلفل: ماده ای به نام «Capsaicin» موجود در فلفل تند عملکردی شبیه یک ماده محرک را دارد که باعث تحریک ترشح خلط و ترشحات بینی می شود.

دانشمندان یک تست بیولوژیکی ریزتراشه‌ای طراحی کرده‌اند که به مسؤولان آزمایشگاهی امکان می‌دهد بتوانند بیماری فرد مبتلا به آنفلوآنزای مرغی را تشخیص دهند.

 این آزمایش موسوم به تست تراشه‌ای آنفلوآنزا از سوی محققان دانشگاه کلورادو و مرکز کنترل و پیشگیری امراض آمریکا طراحی شده است.

اوایل سال جاری مقامات دولت فدرال از طراحی یک تست آزمایشگاهی خبر دادند که می‌توانست ظرف چهار ساعت ارزیابی کند که آیا فردی به آنفلوآنزای مرغی مبتلاست یا خیر؟ اما این تست بیشتر از مرحله مثبت یا منفی بودن آلودگی فرد به ویروس این بیماری را نشان نمی‌داد؛ در حالی که تست جدید که 12 ساعت طول می‌کشد، می‌تواند زیر مجموعه خاص ویروس بیماری را مشخص کرده و همچنین نام منطقه جغرافیایی را که ویروس از آنجا نشأت گرفته اعلام کند.

یکی از دانشمندان دانشگاه کلورادو که سرپرستی تحقیقات را برعهده داشته در این باره گفت که این آزمایش اطلاعات بیشتری در اختیار متخصصان قرار می‌دهد.

در اندونزی نیز یک مرد 60 ساله از غرب جاوا که مشکوک به آنفلوآنزای مرغی است، در بیمارستان بستری شد. در این منطقه تا کنون سه تن دیگر به ویروس این بیماری آلوده شده‌اند.

این مرد تب شدید و مشکلات تنفسی را که هر دو از علایم آنفلوآنزای مرغی است، دارد. وی 10 مرغ داشته که دو روز قبل از بستری شدن در بیمارستان هر ده تای آن‌ها به طور ناگهانی مرده‌اند.

دولت ویتنام نیز با هدف جلوگیری از گسترش این بیماری اقدامات حفاظتی و پیشگیرانه را از اول ماه سپتامبر در این کشور تشدید می‌کند.

این اقدامات شامل کنترل نواحی مرزی در مورد جا به جایی و رد و بدل کردن پرندگان، جلوگیری از انتقال پرندگان آلوده و سخت‌گیری در روش‌های مرغداری در مزارع است.

همه تستهایی که تا کنون برای تشخیص ایدز استفاده شده‌اند از خون بیمار استفاده کرده‌اند، اخیرا تست‌هایی به وجود آمده که آنتی بادی‌های ضد ویروس را در مایع دهان یا ادرار جستجو می‌کنند.

به گزارش ایسنا، در حال حاضر فقط یک مدل از تست‌ دهانی به نام Orasure توسط FDA تایید شده است.

این تست بر روی بزاق انجام نمی‌گیرد بلکه به جای آن از یک شی ابر مانند کوچک برای جذب مایعات میان بافتی لثه استفاده می‌کنند.

شی ابر مانند حداقل دو دقیقه روی لثه قرار می‌گیرد تا یک نمونه‌برداری درست انجام شود. از آنجایی که مایعات میان بافتی نیز از پلاسما مشتق شده‌اند، بنابراین این تست نیز از همان پلاسما که در تستهای خونی استفاده می‌شود کمک می‌گیرد.

نکته مهم و قابل توجه در این است که این تست از حساسیت کمتری نسبت به تست خونی برخوردارست. 

دانشمندان انستیتو ویروس شناسی و ایمنی شناسی گلاداستون و انستیتوهای ملی آلرژی و بیماریهای عفونی در آمریکا موفق به کشف ژنی شده‌اند که در تولید آنتی بادی‌های خنثی کننده ویروس ایدز، موثر است.

این اطلاعات جدید منجر به کشف روش تازه‌ای برای تولید واکسن ایدز خواهد شد که آنتی بادی‌های خنثی کننده را در بدن فرا می‌خواند.

این آنتی بادی‌ها امید بزرگی برای کنترل عفونت ایدز در انسانها هستند. اچ آی وی نوعی ویروس است که از مواد ژنتیکی RNA خود به داخل DNA نسخه برداری می‌کند و آن را به داخل DNA میزبان خود می‌فرستد.

ساختمان ویروس ایدز یه شکلی است که لایه خارجی دارای گیرنده اختصاصی است و امکان اتصال به سلول های لنفوسیت کمک کننده (CD4) را فراهم می کند . لایه میانی شامل پروتئینهای داخل ویروس هستند که عمل حفاظت از ساختمانهای ژنتیکی رل به عهده دارند. در لایه داخلی ، ساختمان های ژنتیکی و آنزیمهای کنترل کننده فعالیت های ویروس قرار دارد .