─=≡Ξ║ علوم آزمایشگاهی ║Ξ≡=─
صفحات وبلاگ
نویسنده: افضل نیا - چهارشنبه ۱٥ دی ۱۳۸٩

تشخیص ازمایشگاهی هپاتیت B :

در طب امردز تشخیص و پیگیری عفونت ناشی از ویروس HBV به دلیل سنجش و شناسایی پروتئین های ویروس و آنتی بادی های ضد آن در سرم یا پلاسما امکان پذیر بوده و تست های سرولوژیک به روش آنزیم ایمنواسی کاربرد عمومی داشته جایگزین روش رادیوایمنواسی شده و به شکل تجاری عرضه می شود.کیت های مذکور نیز امکان شناسایی پروتئین های مختلف ویروس را فراهم آورده است.حساسیت و ویژگی های کیت های مذکور عالی بوده و امکان انجام آن به روش اتوماسیون فراهم است.

آنتی ژن سطحی هپاتیت (HBsAg)B : جزئی از کپسید ویروس است که مقدار بسیار زیاد آن توسط ویروس تولید می شود.چنان که  ممکن است در جریان گردش خون 105  ذره ویروس موجود باشد.در برخی از بیماران وزن HBaAg  موجود در خون بیش از آلبومین سرم است.

آنتی بادی بر علیه  (Anti-HBs)HBsAg : نشانه ایمنی بر علیه ویروس بوده و به جز موارد نادری که ذکر خواهد شد وجود توام HBsAg  و Anti-HBs در خون رخ نخواهد داد.سنجش کمی و کیفی آن توسط کیت های تجاری موجود مقدور است.

آنتی ژن مرکزی هپاتیت (HBcAg)B : یک آنتی ژن داخلی ویروس محسوب می شود که تنها در سلول کبدی قابل شناسایی است و در خون وجود ندارد .بنابراین روش سرولوژیکی برای سنجش آنتی ژن مذکور ساخته نشده است.

آنتی بادی بر علیه (Anti-HBc)HBcAg :وجود این آنتی بادی نشانه پاسخ ایمنی بدن علیه ویروس بوده و قبل از Anti-HBs ظاهر می شود.زمانی که به عنوان Anti-HBc گزارش می شود ، سنجش هر دو کلاس آنتی بادی IgM و  IgG انجام شده است.

IgM anti-HBc در عفونت های حاد بسیار بالا می رود و وجود Anti-HBc  به تنهایی نشانه ایمنی فرد علیه عفونت نیست.

آنتی ژن e هپاتیت (HBeAg) B : جزئی از HBcAg بوده و طی دوره حاد و فعال بیماری در خون قابل شناسایی است و در فاصله زمانی کوتاهی پس از  HBsAg  ظاهر می شود.وجود HBeAg در خون نشانه تکثیر ویروس بوده  و با عفونت زایی ارتباط مستقیم دارد.

آنتی بادی بر علیه (Anti-HBe) HBeAG : پاک شدن خون از HBeAg و بروز Anti-HBe  معمولا نشانه کاهش تکثیر ویروس یا توقف آن است.برای تشخیص بیماری انجام ازمایش های Anti-HBe  و HBeAg ضرورتی نداشته و تنها برای ارزیابی فعالیت بیماری کاربرد دارد.

در صورت ابتلا بیمار به هپاتیت B با موتاسیون در ناحیه پره کور وجود Anti-HBe  در خون نشانه کاهش یا توقف تکثیرویروس نمی باشد.

شناسایی و سنجش HBV DNA  در تشخیص مفید بوده و در بیماران HBsAg مثبت قابل سنجش است.سنجش کمی آن اطلاعات مفیدی از میزان تکثیر ویروس ارائه می کند.

مطالعات بر روی مبتلایان به عفونت با ویروس هپاتیت B  نماهای بالینی متعددی را زا عفونت با ویروس بیان میکند.اغلب موارد عفونت اولیه در بالغین ، خود محدود بودهو در طی 6 ماه همراه با مهار عفونت است.عفونت در 60-70%موارد فاقد علائم بالینی بوده و فقط از طریق آزمایش های سرولوژیک و سایر روش های آزمایشگاهی قابل تشخیص و شناسایی است.مواردی از بیماری نیز رفع نشده و عفونت برای سال ها می تواند پایدار باشد.در تمام این موارد ویروس در مرحله فعال بیماری در خون بوده و به وسیله آزمایش های تعیین آنتی ژن ویروس( به عنوان مثال HBsAg) قابل شناسایی است.در عفونت های پایدار ویروس کامل و ناکامل در خون وجود داشته و ممکن است بیمار فاقد ویروس بیماری زا باشد.

شاخص

علامت اختصاری

کاربرد تشخیصی

آنتی ژن سطحی هپاتیت B

HBsAg

عفونت فعال(حاد یا مزمن)

آنتی بادی بر علیه آنتی ژن سطحی ویروس هپاتیت B

Anti-HBs

-عفونت گذشته

-ایمنی

-بعد از واکسیناسیون موفق

آنتی بادی بر علیه آنتی ژن مرکزی ویروس هپاتیت B

Anti-HBc

-عفونت زمان حاضر یا گذشته

-بعدموجود آن پس از واکسیناسیون

(هنگامگزارش نتیجه آزمایش ، کلاس های آنتی بادی IgG و IgM را شامل می شود)

آنتی بادی کلاس IgM بر علیه آنتی ژن مرکزی ویروس هپاتیت B

IgM Anti-HBc

-عفونت اخیر

-گاهی به مقدار کم در ناقلین مزمن وجود دارد

آنتی ژن e ویروس هپاتیت B

HBeAg

-عفونت فعال

-حضور در برخی از بیماران HBsAg  مثبت

-بیان گر تکثیر بالای ویروس با احتمال بیشتر سرایت بیماری به دیگران و پیشرفت آن

آنتی بادی بر علیه آنتی ژن e ویروس هپاتیت B

Anti-HBe

-تکثیر کمتر ویروس*

-احتمال کمتر سرایت بیماری و پیشرفت آن

*در صورتی که ویروس هپاتیت B با موتاسیون در ناحیه پره کور نباشد بروز Anti-HBe نشانه تکثیر کمتر ویروس است.در صورت وجود موتاسیون در کدون 28، حضور Anti-HBe  دلیل تکثیر و یا سرایت و پیشرفت کمتر بیماری نخواهد بود.

نویسندگان وبلاگ:
مطالب اخیر:
دوستان من:
کدهای اضافی کاربر :