─=≡Ξ║ علوم آزمایشگاهی ║Ξ≡=─
صفحات وبلاگ
نویسنده: افضل نیا - چهارشنبه ٢۱ مهر ۱۳۸٩

پاتوفیزیولوژی واکنشهای آلرژیک در دو فاز بررسی میشوند:

1)    فاز حاد یا اولیه: در این فاز ابتدا آلرژن وارد بدن شده و توسط Dentritic cells  موجود در اپیتلیوم بافت تنفسی، گوارشی و پوستی که 3 راه عمده ورود آنتی ژن ها میباشد بلعیده شده و پس از مهاجرت به گره های لنفی  به سلولهای T  موجود در این گره ها عرضه میشود .سلول T  فعال شده  در افراد اتوپیک و حساس به سلولهای Th2  متمایز شده که این سلولها شروع به تولید سایتو کاینهای مختلف و موثر در واکنشهای آلرژیک میکند از جمله 1)IL4  این سایتوکاین ضمن تعاملات سلولهای T وB  بر روی سلولهای B  اثر گذاشته و باعث ایجاد توانایی در این سلولها برای تعویض ایزوتایپ آنتی بادی تولید شده در جهت تولید IgE  میشود. IgE  تولید شده به گیرنده های FceR1  که در سطح ماست سل و بازوفیل به وفور یافت میشوند متصل میشود . این مراحل تحت عنوان مرحله حساسیت زایی است و علائمی را از نظر بالینی ایجاد نمی کند. در تماس مجدد با همان آلرژن، اینبار IgE  اختصاصی آلرژن در سطح ماست سل و بازوفیل با آلرژن اتصال متقاطع داده و در نتیجه باعث فعالسازی این سلولها و آزاد سازی مدیاتورها و سیتوکینهای این سلولها و به دنبال آن اثر روی عروق خونی و انبساط انها، انقباض ماهیچه های صاف ، تحریک سلولهای عصبی و افزایش ترشح موکوس در سطوح مخاطی و در نتیجه ایجاد علائم بالینی آلرژی میگردد.2) IL5  یک سایتو کاین موثر در افزایش ائوزینوفیل ها است که در واکنشهای آلرژی این سلولها به وفور دیده میشوند به ویژه در فاز تاخیری .


 ماست سل و بازوفیل در اثر فهال شدن 2 گروه از مدیاتورها را ترشح میکنند: 1) مدیاتورهای از پیش ساخته شده  2) مدیاتورهای تازه سنتز شده.

-    مدیاتورهای از پیش ساخته شده: 1) آمینهای بیوژنیک یا وازو اکتیو هستند که این آمینها ترکیباتی غیر لیپیدی، با وزن مولکولی کم و دارای یک گروه آمینی هستند که از قبل در گرانولهای این گروه سلولی ذخیره شده و در اثر فعال شدن این سلولها به بیرون آزاد میشوند. از مهمترین این آمینها در سلولهای انسانی هیستامین و در سلولهای برخی از جوندگان هیستامین و سروتونین است. هیستامین  بعد از آزاد شدن با اثر روی گیرنده های H1 باعث  انقباض ماهیچه های صاف روده و برونش شده و در نتیجه باعث ایجاد علائم گوارشی و تنفسی میگردد. آنتا گونیست های این گیرنده ها شامل آنتی هیستامین ها مانع از این اتصال و در نتیجه بهبود و کنترل علائم میگردند. 2) پروتئین ها و پروتئو گلیکان ها: سرین َََََپروتئازها  مانند تریپتاز و کیماز جزء فراوانترین اجزای موجود در گرانولهای ماست سل ها میباشند . تریپتاز در همه ماست سل ها وجود دارد ولی در سلولهای غیر ماست سل وجود ندارد  و بنابراین افزایش این آنزیم در مایعات بیولوژیک بدن میتواند بیانگر فعال شدن ماست سل ها باشد.

 


-         مدیاتورهای تازه سنتز شده: این مدیاتورها مدیاتورهای لیپیدی و نیز برخی از سیتوکاینها را شامل میشود. از جمله مهم ترین مدیاتورهای لیپیدی میتوان پروستاگلاندین D2  در مسیر سیکلواکسیژناز و لکوترین C4 در مسیر لیپواکسیژناز را نام برد که با اثر روی ماهیجه های صاف و عروق علائم خود را ایجاد میکنند .یکی دیگر از مدیاتوهای لیپیدی PAF  است که این ماده یک مدیاتور مهم در ایجاد واکنشهای آلرژیک آسم  و همچنین بروز واکنشهای دیررس آلرژی به دلیل فعال نمودن سلولهای التهابی میباشد.

 

-        سیتوکین هایی نیز در اثر فعال شدن ماست سل ها و بازوفیل ها ساخته میشوند که در پیشبرد التهابات آلرژیک موثرند مانند TNF-a,IL1, IL4, IL5,IL6  و...

 

2) فاز تاخیری:در اغلب موارد بعد فاز اولیه در عرض 24-2 و اغلب ظرف 8-2 ساعت اول واکنشهای تاخیری اتفاق می افتد. مهمترین سلولها در فاز تاخیری ائوزینوفیل ها و سلولهایTH2  هستند ولی مهاجرت سایر سلولهای التهابی مانند نوتروفیل ها، لنفوسیتها و ماکروفاژها به محل اولیه و سیتوکاینهای ترشح شده از این سلولها و نیز  ماست سل ها در ایجاد این فاز بسیار مهم است.

 

-  علل موثر در ایجاد واکنشهای آلرژیک: در ایجاد آلرژی ها عوامل مختلفی دخیل هستند که این عوامل را تحت 2 گروه کلی بررسی میکنند 1) فاکتورهای مرتبط با میزبان 2) فاکتوهای محیطی

 

1)     فاکتورهای مرتبط با میزبان شامل :

 

-         ژنتیک:مهمترین عامل در بروز واکنشهای حساسیت در یک فرد وجود زمینه ژنتیکی در آن فرد است. به طوریکه دیده شده  در فرزندانی که یکی از والدین آنها مبتلا به آلرژی است احتمال بروز آلرژی در فرزند حدود 50٪ و درفرزندانی که هردو والدین آنها مبتلا به این واکنشها هشتند این احتمال حدود 75٪ است. در واقع سنتز بیش از حد IgE  در افراد جنبه خانوادگی دارد و الگوی کامل وراثت آلرژی به صورت یک الگوی چند ژنی به ارث میرسد.  تعدادی از مطالعات انجام شده توانسته اند ژن ها و یا جایگاه های ژنی موثر در بروز واکنش های آلرژیک را مشخص کنند. یکی از این جایگاه های ژنی روی بازوی بلند کروموزوم شماره 5 نزدیک مجموعه کد کننده ژنی سیتوکین های IL3, IL4, IL5, IL9, IL13  و گیرنده IL4 است  بنابراین بین چند ژن این ناحیه و مکانیسم های تنظیم IgE  و بلوغ و تمایز ماست سل و بازوفیل ارتباطی وجود دارد که میتواند در ایجاد آلرژی نقش داشته باشد همانطور که دیده  شده پلیمرفیسم ژن IL9  در ارتباط با آسم برونشیال در انسان بوده  و این سیتوکین باعث القا التهاب مجاری هوایی در مدل های تجربی آسم میشود.توانایی سنتز IgE  اختصاصی ضد آلرژن هایی مثل RAGWEED  احتمالا به الل های خاصی از MHC\\ وابسته است به این صورت که افراد اتوپیک به این آلرژنها الل هایی از MHC\\ را به ارث میبرند که میتوانند به اپی توپ های غالب این آلرژن متصل شوند.

-         سن: سن نیز به عنوان یک عامل موثر در ایجاد آلرژی محسوب میشود به طوریکه دیده شده بیشترین احتمال بروز آلرژی در بچه های زیر 10 سال است و این به دلیل مقادیر زیاد IgE  در بچه های زیر 10 سال و افت این مقدار در سنین بین 30-10 سالگی است.

-         جنس: اگرچه جنس عامل مهمی در بروز آلرژی نیست و لی اغلب در پسران نسبت به دختران شیوع واکنشهای آلرژیک بیشتر دیده شده که البته این وضعیت در مورد واکنشی چون آسم معکوس است.

 

-         نژاد: افتراق بین فاکتورهای نژادی از فاکتورهای محیطی کمی سخت است ولی به هر حال گاها در بروز برخی از واکنشهای آلرژیک نژاد به عنوان یک عامل موثر در نظر گرفته شده است. به عنوان مثال برای آسم در بین مردمان اسیایی و افریقایی جایگاه های ژنتیکی مختلفی مطرح میباشد.

 

2)     فاکتورهای  محیطی:

 

-         شرایط محیط زندگی: واکنشهای آلرژی در مناطق صنعتی و شهری به دلیل تماس بیشتر با آلاینده های  محیطی نسبت به محیط های روستایی بیشتر بروز میکند.

 

-         تماس با آلرژن ها در سالهای اول زندگی به عنوان یک ریسک فاکتور مهم در بروز واکنش های آلرژیک در سنین بالا در نظر گرفته شده است.

 

-        فرضیه بهداشتی:ygiene hypothesis دگرگونی در تماس با میکرو ارگانیسم ها در حال حاضر به عنوان قابل قبول ترین عامل برای افزایش آلرژی ها مورد بررسی قرار میگیرد.از آنجایی که در بچه هایی که در خانواده های بزرگ و پر جمعیت و یا در مراکز نگه داری کودکان زندگی میکنند بروز واکنشهای آلرژیک کمتر دیده شده است رابطه ای بین تماس با باکتری ها و ویروس ها در دوران بچگی و محافظت در برابر بروز واکنشهای آلرژیک در سنین بزرگسالی مطرح شده است  که تحت عنوان فرظیه بهداشتی نامیده شده است. در واقع تماس با اندوتوکسین و سایر اجزا میکرو ارگانیسم ها باعث کاهش آزادسازی سیتوکینهایی مانند TNF-a, IL10, IL12, INFg شده و در نتیجه باعث کاهش بروز واکنشهای آلرژیک میشود.

 

-          همچنین در مطالعات اخیر دیده شده است که برخی از انگل های معمول مانند کرم های روده ای در دیواره معده و از آنجا به گردش خون موادی شیمیایی را آزاد میکنند که باعث سرکوب سیستم ایمنی و مهار بدن برای حمله علیه آنها میشود. بنابر این نتیجه تائید دیگری بر فرظیه بهداشتی ایجاد شده که همزیستی انسان و انگل منجر به عملکرد صحیح سیستم ایمنی تنها در حضور انگل شده و عدم وجود این همزیستی میتواند باعث فوق حساس شدن سیستم ایمنی شود. البته این نظریه با مطالعات انجام شده در مورد افزایش بروز آلرژی در اثر آلودگی با برخی از کرم های روده ای در چین و کانادا در تضاد است  ولی به هر حال در حال حاضر تلاشهایی در جهت بررسی اثر درمانی انواعی به خصوص از کرمها در درمان برخی از انواع آلرژی ها آغاز شده است.  محققین یکی از علل اصلی آلرژی را تاخیر در استقرار فلور نرمال روده در برخی از بچه ها میدانند.

 


-         انواع آلرژی: آلرژی ها را برحسب نوع و راه ورود آلرژن در چند دسته طبقه بندی میکنند

 

1)آلرژی به آلرژن های موجو در هوا

 

2)آلرژی های غذایی

 

3)     الرژی منتقله از حیوانات و نیش حشرات

 

4)     آلرژی به مواد شیمیایی

 

5)     آلرژی دارویی

 

-         آلرژی به آلرژن های موجود در هوا مانند:

 

آلرژی به گرده گلها: گرده گلها و درختان به صورت فصلی و اغلب در اوایل بهار و اوایل پاییز میتواند باعث ایجاد واکنشهای آلرژیک به صورت رینیت آلرژیک شود.

 

آلرژی به اسپور قارچها :که در هوا و بیشتر در نقاط گرم و مرطوب پراکنده هستند میتواند باعث بروز واکنشهای آلرژیک منتقله از راه هوا از جمله رینیت آلرژیک شود.

 

آلرژی به مایت های موجود در خاک: مایت ها موجودات زنده بسیار ریز و میکروسکوپی ساکن در خاک هستند که میتوانند باعث ایجاد علائم آلرژی شوند.

 

-         آلرژی غذایی: برخی از افراد به انواع خاصی از مواد غذایی حساس هستند و علائم گوارشی را در صورت مصرف این نوع از مواد غذایی نشان میدهند. 2٪ از بزرگسالان و 6٪ از بچه ها مبتلا به این نوع از آلرژی هستند. عدم تحمل برخی از مواد غذایی با آلرژی های غذایی نباید اشتباه شود. هرچند علائم در هر دو حال یکی است ولی در آلرژی ها حتی با خوردن کمترین مقدار ماده غذایی علائم ظاهر میشود ولی در عدم تحمل تنها در اثر مقادیر بالاتر این علائم بروز میابند. از شایع ترین آلرژی های غذایی عبارتند از:

 

1)     آلرژی به تخم مرغ:  یکی از معمول ترین آلرژی ها به ویژه در بچه ها است.

2)     آلرژی به شیر: این نوع از آلرژی نیز در بچه ها بسیار شایع است

3)     گندم: یکی از پروتئین های موجود در گندم میتواند در برخی از افراد باعث ایجاد واکنش سیستم ایمنی و بروز علائم آلرژی شود.

4)     بادام زمینی ، گردو، بادام، پسته و سایر آجیل ها: حساسیت به این مواد در برخی از افراد به حدی زیاد است که حتی تماس به مقادیر کم این مواد موجود در سطح تجهیزات تهیه سازی این مواد واکنش نشان میدهند و حتی در برخی از افراد میتواند منجر به ایجاد واکنشهای آنافیلاکتیک شود.

5)     غذاهای دریایی مانند انواع ماهی و میگو

 

- آلرژی  منتقله از طریق حیوانات و حشرات:  این آلرژی میتواند در اثر تماس با  پشم و موی  حیوانات و نیش حشرات در افراد حساس ایجاد شود.

 

- آلرژی به فلزات و مواد شیمیایی:  آلرژی به فلزاتی مانند نیکل، کبالت و مواد شیمیایی مانند آنچه در مواد شیمیایی هستند در افراد حساس اتفاق میافتد.

 

-         آلرژی های دارویی: حساسیت های دارویی میتواند در افراد حساس و نسبت به داروهای مختلف ایجاد شود. از جمله این آلرژی ها عبارتند از:

 

1)     آلرژی به پنی سیلین: پنی سیلین یکی از معمول ترین داروهای آلرژی زا در افرا حساس است که میتواند در افراد بسیار حساس منجر به ایجاد واکنش های آنافیلاکسی شود.

2)     حساسیت به آسپرین : افراد حساس به آسپرین  در اثر مصرف آسپرین و سایر NSIDs علائم آلرژی را نشان میدهند. حدود 10٪ افراد مبتلا به آسم  در اثر مصرف این داروها علائم شدیدتری از اسم را نشان میدهند که گاه میتواند تهدید کننده زندگی باشد. علائم  حساسیت به آسپرین شامل آبریزش بینی، التهاب، پولیپ بینی ، راش، کهیر و  شوک آنافیلاکتیک میباشد. افراد حساس به آسپرین  در اثر مصرف سایر NSIDs نیز ممکن است این علائم را نشان میدهند. آسپرین و سایر داروهای این گروه نیز در برخی از افراد میتواند منجر به زخم معده، خونریزی و صدمات کبد و کلیه شود. افراد حساس به آسپرین همچنین نباید سایر NSIDs  مانند ایبوپروفن و ناپروکسن را مصرف کنند. همچنین از آنجایی که در داروهایی مانند داروهای سرماخوردگی، سرفه وتب آسپرین به عنوان یکی از مواد تشکیل دهنده است این داروها در افراد حساس باید حتما با مشورت پزشک مصرف شود.

 

علائم بالینی:

 

علائم بالینی حسایت ها بر حسب شدت در 3 گروه واکنش ها خفیف، متوسط و شدید طبقه بندی میشوند.

 

1)     واکنش های خفیف(mild ):  واکنش هایی که یک قسمت به خصوص از بدن را تحت تاثیر قرار میدهد مانند آبریزش از بینی، خارش، اب ریزش از چشم ها

2)     واکنش های متوسط:(moderate ): واکنشهایی که در آنها علائم به سایر قسمتهای بدن نیز منتشر میشود مانند خارش های منتشر و یا مشکل در تنفس

3)     واکنش های شدید(sever ): واکنش هایی مانند شوک انافیلاکسی که تهدید کننده زندگی بوده و در افراد بسیار حساس اتفاق میافتد.

 علائم بالینی در حساسیت ها بر حسب محل ورود و اثر گذاری آنتی ژن متفاوت است از جمله:

 

-         در سیستم تنفسی: مشکلات تنفسی ، احتقان ریه ها، درد قفسه سینه، خس خس سینه و سرفه

-         بینی و سینوس ها: آبریزش بینی، عطسه ، گرفتگس بینی

-         پوست: خارش، تورم، کهیر، قرمزی و راش

-         سیستم گوارشی: تهوع، استفراغ، اسهال و درد شکمی

-         چشم: خارش، تورم، قرمزی، آبریزش

-         سایر علائم: مانند درد های تناسلی و آنژیو ادم

آنژیو ادم یک حالت تورم و ادم کلی در صورت، دهان، لبها است که به صورت ارثی نیز در اثر کمبود C1 inhibitor اتفاق میافتد که این حالت ارثی از حالات آلرژیک باید افتراق داده شود.

 

-          شوک آنافیلاکسی: شوک آنافیلاکسی یکی از واکنشهای شدید آلرژیک است که در افراد بسیار حساس در پاسخ به آلرژن های مختلف اتفاق میافتد. در این افراد علائمی مانند درد قفسه سینه، اشکال در تنفس، آنژیوادم، اسهال و استفراغ ، کاهش فشار خون و احساس گیجی مشاهده میشود. فرد در معرض شوک آنافیلاکسی  سریعا باید به مراکز پزشکی انتقال داده شده و تحت درمان با اپی نفرین و آنتی هیستامین ها قرار گیرد.

 

-          تشخیص:

 

در تشخیص واکنش های آلرژیک معاینات بالینی توسط پزشک، بررسی سابقه آلرژی در گذشته و سابقه خانوادگی به همراه تستهای آزمایشگاهی انجام میشود.

 

تست های تشخیص آزمایشگاهی شامل 1) تستهای پوستی 2)elimination test 3) تستهای خونی میباشد.

 

1)     تستهای پوستی: این تستها برای بررسی آلرژی به نیش حشرات، آلرژی های تنفسی و آلرژی به پنی سیلین کاربرد دارد. البته این تست در مورد سایر داروها میتواند خطرناک باشد. در این گروه تستها میتوان به 2 تست زیر اشاره کرد:

-         skin prick or scratch test :این تست یکی از معمول ترین تستهای پوستی است که در این روش مقادیر کمی از آلرژن روی پوست( اغلب در بالای بازو یا پشت بدن)  قرار داده شده و سپس اقدام به تراشیدن پوست در آن قسمت میکنند که طی این عمل آلرژن به سطح زیر پوست تلقیح میشود. بعد از 20 دقیقه محل از نظر قرمزی و تورم بررسی میشود که در صورت بروز چنین واکنشی حساسیت به آلرژن مورد نظر تایید میشود. با این روش میتوان در ظرف مدت 20 دقیقه چندین آلرژن را به صورت همزمان مورد بررسی قرار داد.

 

-         intradermal allergy test : این تست نیز یک تست پوستی است که برای بررسی حساسیت فرد به یک آلرژن به خصوص کاربرد دارد. در این روش مقادیر کمی از آلرژن مورد نظر زیر سطح پوست تلقیح شده و بعد از 20 دقیقه محل تزریق از نظر بروز واکنشهای قرمزی و تورم مورد بررسی قرار گیرد. واکنش تیپیک در این تست به صورت یک کهیر کوچک متورم و قرمز رنگ است. این تست نسبت به تست قبلی حساس تر است.

 


2)Elimination test :این تست برای آلرژی های غذایی کاربرد بیشتری دارد. که در این روش ماده غذایی مورد شک از رژیم غذایی فرد حذف شده و بعد از چند هفته مجددا آن ماده را با دوز افزایشی به فرد میدهند و اورا از نظر بروز واکنشها بررسی میکنند

 

2)     تستهای خون: شامل:

 

-         RAST TEST (Radio Allergo Sorbent Test ): این تست برای بررسی IgE اختصاصی ضد یک آلرن به کار میرود. در این روش آلرژن مورد بررسی به یک فاز جامد مانند دیسک های سلولزی متصل شده و به آن سرم فرد که حاوی آنتی بادی است اضافه میشود. پس از انکوباسیون و شتسشو، آنتی بادی ضد IgE انسانی نشاندار با مواد رادیو اکتیو  اضافه شده و بعد از مدت زمان انکوباسیون لازم و شتسشو میزان رادیو اکتیویته اندازه گیری میشود که این میزان با غلظت IgE اختصاصی ضد آلرژن نسبت مستقیم دارد. این تست از نظر صحت با تست های پوستی برابری میکند و برای به دست آوردن نتایج مورد اعتمادتر بهتر است هردو تست باهم انجام شود. البته در شرایطی که فرد از داروهای مداخله کننده در نتایج تستهای پوستی مانند آنتی هیستامینها یا ضد افسردگیهای 3 حلقه ای استفاده میکند و در بیماران با ناراحتی ها و علائم پوستی مانند کهیر و اگزما تستهای سرولوژیک به تنهایی و بدون تستهای پوستی انجام میشود.

 

-         RIST TEST :در این روش IgE توتال اندازه گرفته میشود. در این روش آنتی بادی ضد IgE روی یک فاز جامد سوار شده و به آن سرم فرد اضافه میشود. بعد از مدت زمان انکوباسیون لازم و شتسشو IgE نشاندار با رادیو اکتیو اضافه شده و در نهایت میزان رادیواکتیویته اندازه گیری میشود. این روش یک روش رقابتی بوده میزان رادیواکتیویته با میزان IgE نسبت عکس دارد.

 

-         RISA (Paper RAST ): این روش مانند روش فوق بوده ولی در مرحله آخر به جای IgE نشاندار آنتی بادی نشاندار ضد IgE انسانی  اضافه میشود. در این روش که یک روش غیر رقابتی است میزان رادیواکتیویته باIgE نسبت مستقیم دارد .

 

-         سایر تستهای سرولوژی مانند CAP-RAST FEIA,FAST و ...

 

-         تست بررسی کمپلمان نیز برای افتراق آنژیو ادم ارثی از حالت آلرژیک کاربرد دارد.

 

درمان:

درمان آلرژی بر 3 محور است 1) دوری از آلرژن ها 2) درمانهای دارویی 3) ایمونوتراپی

 


1)    دوری از آلرژن ها: یکی از روشهای جلوگیری از ایجاد واکنش های آلرژی دوری از آلرژن هایی است که باعث راه اندازی چنین واکنش هایی  میشود. این روش در اغلب موارد روش مشکلی ا ست مثلا در مورد حساسیت به آلرژن های منتقله از هوا و یا آلرژی های غذایی  دوری از این الرژن ها مشکل است.

 

2)     درمانهای دارویی : درمانهای دارویی برای جلوگیری از ایجاد آلرژی و یا به منظور کنترل و کاهش علائم کاربرد دارد. از جمله گروه های دارویی که در درمان آلرژی ها کاربرد دارد میتوان به موارد زیر اشاره نمود:

 

-         آنتی هیستامین ها: این گروه دارویی که هم به منظور جلوگیری از ایجاد آلرژی و هم به منظور کنترل و کاهش علائم کاربرد دارد آنتاگونیست هیستامین  بوده و با اتصال به گیرنده های H1  مانع از اتصال هیستامین به این گیرنده ها برروی ماهیچه های صاف و عروق شده و در نتیجه از ایجاد علائم ناشی از این اتصال جلوگیری میکند. مصرف آنتی هیستامین قبل از ایجاد آلرژی موثرتر از مصرف به هنگام ایجاد علائم است.

 

-         دکونژستانت (Decongestant ): این داروها باعث کاهش علائمی مانند گرفتگی بینی و قفسه سینه ، تورم و قرمزی میشود. این داروها با اثر روی بافت متورم و منقبض شده بینی مانع از تشکیل موکوس و مایع در این بافت میشود.

 

-         کورتیکوستروئیدها و NSIDs : کورتیکوستروئیدها با مهار واکنش های آلرژیک و کاهش ترشح مایعات و موکوس در بینی باعث کاهش التهاب و علائم مرتبط با آن مانند آبریزش بینی ، عطسه و گرفتگی بینی میشود. NSIDs (داروهای ضد التهاب غیر استروئیدی) برای کاهش علائم التهاب  و درد ناشی از آلرژی بدون استفاده ازکورتون ها کاربرد دارد.

 

-         Bronchodilators ( اتساع کننده های برونش ها): این دارو ها با اثر روی ماهیچه های منقبض شده راه های هوایی و متسع کردن آنها، این ماهیچه ها را به حالت استراحت در آورده و در نتیجه باعث باز شدن راه های هوایی میشود. همچنین این دارو باعث کاهش ترشح موکوس در ریه ها میشود. این گروه داروها برای درمان سریع علائمی مانند گرفتگی قفسه سینه، مشکل در تنفس و خس خس سینه کاربرد دارد.

 

-         سایر گروه های دارویی: شامل آنتی بادی ها ضد IgE ، داروهای آنتی  کولینرژیک، محلولهای نمکی برای شستشوی بینی، اپی نفرین در موارد شوک آنافیلاکسی میباشد.

 

3)    ایمونوتراپی:

این روش درمانی یک روش موثر در افرا د آلرژیک بوده و به آنها برای کاهش شدت واکنش ها و یا حتی حذف آلرژی کمک میکند. کارایی و امنیت این روشها از طریق مطالعات و آزمایشهای انجام شده اثبات شده است و حتی ذکر میشود که این روشها در جلوگیری از ایجاد آلرژی های جدید در پاسخ به آلرژن های جدید موثر است. در این گروه 3 روش وجو دارد که عبارتند از :

 


-         استفاده از تزریق آلرژن : در این روش ابتدا  آلرژن مورد نظررا  که در فرد ایجاد واکنش های آلرژیک را سبب میشود به میزان بسیار کم به فرد تزریق کرده و سپس در طول یک مدت معین این دوز تزریقی را به صورت تدریجی افزایش میدهند. این کار سبب میشود که در فرد به جای IgE آنتی بادی از کلاس IgG ساخته شود و در نتیجه تولید بیش از اندازه IgE بلوک شده و مانع از ایجا آبشار آلرژیک میشود. طبق مطالعات صورت گرفته در سازمانهای مختلف  این روش اثرات بسیار خوب و طولانی مدتی در جلوگیری از رینیت آلرژیک به ویژه در یچه ها و فرم های آلرژیک آسم و همچنین در برخی موارد آلرژی به نیش حشرات دارد.

 

استفاده از IgE مونوکلونال:

-          در روش دیگر از ایمونو تراپی آنتی بادی های مونوکلونال ضد  IgE به صورت درون رگی تزریق میشود. این آنتی بادیها به سلولهای B آزاد و ترشح کننده IgE متصل شده و ارسال سیگنال در این سلولها را برای تولید IgE بلوک میکند در نتیجه این آنتی بادی نمیتواند تولید شود. آنتی بادی مونوکلونال تزریق شده به IgE سطح ماست سل ها متصل نمیشوند زیرا در این صورت خود منجر به ایجاد التهاب و سایر علائم میشود.

Sublingual immunotherapy :  این روش در درمان آلرژی غذایی کاربرد دارد و باعث ایجاد مقاومت در فرد  نسبت به ماده غذایی آلرژی زا میشود. این روش درمانی در حال حاضر در اروپا برای درمان حدود 40٪ از موارد آلرژی غذایی کاربرد دارد.

نویسندگان وبلاگ:
مطالب اخیر:
دوستان من:
کدهای اضافی کاربر :