─=≡Ξ║ علوم آزمایشگاهی ║Ξ≡=─
صفحات وبلاگ
نویسنده: افضل نیا - پنجشنبه ٢٠ آبان ۱۳۸٩

1) واکنش های آگلوتیناسیون :

به هم چسبیدن میکروارگانیسم ها و بعضی از کلاس های آنتی بادی ایجاد شده بر علیه آنها. به این آنتی بادی ها "آگلوتینین" و به این خاصیت "آگلوتیناسیون" گفته می شود.

2)واکنش های پرسی پیتاسیون:

رسوب بعضی از آنتی بادی ها و ملکول های مواد محلول ( آنتی ژن محلول).به آنتی بادی "پرسیپیتین" و این واکنش را "پرسی پیتاسیون " میگویند.

3) واکنش های فلوکولاسیون:

وقتی آنتی ژن به صورت ذرات کلوئیدی باشد (مثل کاردیولیپین قلب در تست VDRL ) واکنش را "فلوکولاسیون" نامند.

4) واکنش های هماگلوتیناسیون:

اگر آنتی ژن غیرمحلول گلبول قرمز باشد واکنش بین گلبول های قرمز و آنتی بادی ضد آنرا "هماگلوتیناسیون" می نامند.

5) Themass action theory :

اتصال آنتی ژن به آنتی بادی اختصاصی و دوطرفه است و از قوانین تئوری عکس العمل بین اسیدهای ضعیف و بازهای ضعیف پیروی می کند.

6) غلظت اپتیمم آنتی بادی و آنتی ژن :

غلظتی از آنتی ژن و آنتی بادی که موجب حداکثر واکنش سرولوژی می گردد.

7) پدیده prozone  :

بیشتر بودن مقدار آنتی بادی نسبت به آنتی ژن

8) پدیده  post zone:  

کاهش مقدار آنتی بادی متصل به آنتی ژن

9آنتی بادی هتروفیل:

نوعی آنتی بادی اکثرا از کلاس IgM  که با آنتی ژن های متنوعی از منابع مختلف واکنش میدهد.( در بیماری منونوکلئوز عفونی)

10)  آگلوتینین های سرد:

نوعی اتو آنتی بادی از جنس گلیکو پروتئین و یا گلیکو لیپید از کلاس IgM که با بعضی از آنتیژن های گروه خونی در سطح گلبول های قرمز در حرارت های پایین تر از دمای بدن واکنش می دهند.(در سیستم آنتی ژنی I/i)

11)  کرایو گلوبولین ها :

پروتئین های سرمی اکثرا از نوع ایمونوگلوبولین ها کی بصورت قابل برگشت در درجات پایین رسوب می کند.

12)  آزمایش کومبس:

از این تست برای شناسایی آنتی بادی ها با قدرت اتصال به آنتی ژن ولی فاقد قدرت آگلوتیناسیون استفاده می شود. این آنتی بادی ها ناقص یا مصدود کننده می باشند.

13)  فیکساسیون کمپلمان:

مصرف کمپلمان جهت تعیین و اندازه گیری آنتی بادی ها- آنتی ژن ها یا هردو

14)  آرتریت روماتوئید:

نوعی بیماری مزمن کمپلکس ایمنی موضعی و جزو بیماری های خودایمنی میباشد که با تست RF  مثبت همراه است.

15)  پروتئین های فاز حاد:

بر اثر ضایعات بافتی- نکروز- التهاب- عفونت ها- اعمال جراحی یا سرطان ها در سرم و پلاسما ایجاد می شود. مثل CRP

16)  تست ASO (آنتی استرپتولیزین O):

تعیین تیتر آنتی بادی ایجاد شده علیه استرپتولیزین O از باکتری استرپتوکک. اساس تست خنثی سازی آنزیم میباشد.تیتر بالا تر از Todd 200 نشانه ی بیماری است.

17)  بیماری منونوکلئوز عفونی:

نوعی بیماری ویروسی توسط ویروس اپشتن بار (EBV) که تست تشخیصی آنPaull-Bunnell    میباشد.

18)  Davidsoin Test:

آزمایش تاییدی پس از مثبت شدن آزمایش پال-نوبل

19)  آزمایش ویدال:

برای تشخیص بیماری حصبه (تیفوئید) و شبه حصبه (پاراتیفوئید) استفاده میشود. در 90% تا 95% مبتلایان به سالمونلا از هفته چهارم به بعد تست مثبت میشود. وجود تیتر آنتی بادی 80/1در برابر آنتی ژن O وتیتر 40/1در برابر آنتی ژن H فرد مشکوک به بیماری می باشد. تیتر Vi در حاملین سالم بیشتر از دو آنتی ژن دیگر است.

20)  آزمایش رایت:

تست سرولوژیک برای شناسایی بروسلوز علاوه بر این تست از تست 2MEنیز در تشخیص این بیماری استفاده می شود.

21)  آزمایش وایل- فلیکس:

سزم مبتلایان به بیماری تب تیفوسی سوش هایی از باکتری پروتئوس را به شدت آگلوتینه میکند.

22)  راژین سفلیس:

نوعی آنتی بادی که در مبتلایان به سفلیس ایجاد می شود تست های تشخیصی آن (RPR  (Rapid Plasma Reagin  و (VDRL (Veneral Disease Research Laboratoryو( ART (Automated Reagin Test میباشد.

23)  آنتی بادی دونات لنداشتاینر:

نوعی آنتی بادی در مرحله سوم بیماری سفلیس خصوصا فرم مادرزادی ایجاد میشود و از گروه آگلوتین های سرد می باشد.

24)  تست کولمر یا ثبوت مکمل رایتر:

تستی برای شناسایی آنتی بادی گروه ترپونما بوده ولی تست اختصاصی این بیماری نیست. جواب منفی آن دارای ارزش زیادی میباشد.

25)  تست بی حرکت کردن ترپونما پالیدوم:

تست اختصاصی شناسایی سفلیس بوده . سوش مصرفی دراین تست سوش نیکلس میباشد.

26)  تست پوستی توبرکلین:

در این تست از PPD  یا پروتئین خالص شده مایکو باکتریوم ها استفاده می شود . رایج ترین تست پوستی توبرکولین تست مانتو می باشد .

27)  تست پوستی لپرومن:

جهت بررسی ایمنی افراد نسبت به مایکو باکتریوم لپره

28)  تست فوشای:

تست پوستی تاخیری کاملا اختصاصی در تشخیص تولارمی

29)  تست لیشمانین یا مونته نگرو:

تست پوستی که در مطالعات اپیدمیولوژیکی و انجام واکسیناسیون و تشخیص بیماری به کار میرود

30)  Kveim test:

تست پوستی تاخیری جهت شناسایی بیماران مبتلا به سارکوئیدوز

31)  تست پوستی کازونی:

تست پوستی فوری در تشخیص بیماری کیست هیداتید (نوعی بیماری با انگل اکینو کوکوس)

32)  تست پوستی شیک:

تعیین مصونیت افراد در برابر بیماری دیفتری

33)  تست پوستی دیک:

جهت بررسی مقاومت افراد نسبت به بیماری مخملک

34)  تست پوستی شولتز- شارلتون:

تشخیص مخملک

 

ESR
نویسنده: افضل نیا - پنجشنبه ٢٠ آبان ۱۳۸٩

ESR

 سرعت رسوب گلبول های قرمز درواحد زمان را سدیمان یا ESR می نامند.

این تست غیر اختصاصی میباشد که نتایج آن همراه با نتایج سایر تستها ارزشمند و کمک کننده میباشد.

 گلبول های قرمز درحالت طبیعی به علت وجود بار منفی در سطح خود از یکدیگر دور می شوند اما تحت تاثیر مولکول های پروتئنی غیر قرینه مانند: فیبرینوزن و گاما گلبولین ها این پتانسیل کاهش یافته و تجمع و رسوب گلبول های قرمز تسهیل میشود.

 درروش وسترگین که امروزه در بیشتر آزمایشگاه ها از آن استفاده می گردد ازپیپت هایی باطول 30 سانتی متر وقطر 4/2 تا 7/2میلی متر استفاده می شود.آزمایش بر روی خون وریدی و با استفاده ازضد انعقاد سیترات سدیم به نسبت چهار حجم خون و یک حجم ضد انعقاد انجام می گیرد.برای انجام ازمایش تا 2 ساعت بعد از خون گیری فرصت است.  ودرصورتی که خون در4 درجه ی سانتی گراد گذاشته شود تا6 ساعت نیزمیتواند به تعویق بیافتد برای انجام ازمایش پیپت را تاعدد 0 پر می کنند و درپایه ی خاص درجایی ارام وبدون لرزش و دور از نور مستقیم به مدت 60 دقیقه قرار می دهند پس از گذشت زمان فوق سطح رسوب گلبول های قرمز را از روی درجه بندی پی پت قرائت می کنند.

عوامل دخیل درمیزانESR  

 عوامل مربوط به پلاسما :فیبرینوژن – گاما گلبولین – کلسترول اثر فزاینده دارند ولسیتین و البومین اثر کاهنده .

عوامل سلولی :سرعت رسوب با وزن گلبول های قرمز نسبت مستقیم وباسطح نسبت عکس دارد بنابراین ماکروسیتوز سبب افزایش و میکروسیتوز سبب کاهش ان می گردد تغییرات شکلی مانند سلول های داسی شکل و. . . نیز قابلیت رسوب گلبول ها را کم کرده و سدیمان راکاهش می دهند.

مسائل تکنیکی:درجه ی حرارت – قائم بودن لوله ی سدیمان - الودگی و استفاده ازنمونه های کهنه سبب دخالت درنتیجه ی ازمایش می گردد.

به طورغیر پاتو لوژیک در خانم های باردار افزایش نسبی دارد اما در اختلالات پلاسماسلی مانند میلوم مولتیپل و ماکروگلبولینمی و نیز در افزایش فیبرینوژن و نکروز نسجی و عفونت ها افزایش معنادار است. به عکس در پلی سیتمی با کاهش ESR  روبرو هستیم.

داروها: داروها شامل دکستران، متیل دوپا، تئوفیلین، پنیسیلین پروکاینامید و داروهای پیشگیری از بارداری خوراکی باعث افزایش ESR میگردند.

 

مقادیر نرمال: زنان۰-2۰(mm/h) 

                  مردان15-۰ (mm/h) 

افزایش سن درمیزان ESR   موثر است و هرچه سن بیشتر باشد ESR   بالاتر است . در نوزادان ESR کاهش دارد.

نویسنده: افضل نیا - پنجشنبه ٢٠ آبان ۱۳۸٩

نکات مهم در این آزمایشات ناشتا بودن بیمار- نحوه ی نمونه گیری و نگهداری نمونه است.

 

FBS :Fasting Blood Suger

BS :Blood Suger

2hpp :2 hours postprandial

GTT

HbA1C

Feroctoz amin

 

در تست FBS   بیمار باید 8 ساعت ناشتا بوده و بهتر است نمونه گیری صبح انجام شود. میزان نرمال آن با توجه به کیت و روش آزمایش متفاوت می باشد.در روش آنزیمی FBS نرمال در بالغین  mg/dl70- 110میباشد. 

برای تست BS   نیازی به ناشتایی نیست و در در هر ساعت از شبانه روز می توان آنرا انجام داد.

برای انجام تست  2hppابتدا بیمار باید ناشتا بوده و نمونه گیری انجام میشود (مانند FBS ) سپس از بیمار خواسته می شود طی 5-10 دقیقه یک وعده صبحانه ی کربوهیدراتی میل کند وبعد تا 2 ساعت هیچ چیز نخورد ودر پایان 2 ساعت در آزمایشگاه  جهت نمونه گیری مجدد حضور داشته باشد. موارد استفاده از 2hpp:

در صورتی که FBS  نرمال بوده ولی علائم دیابت وجود داشته باشد.

در صورتی که پزشک بخواهد دز دارویی را برای بیمار دیابتی تنظیم کند.

 

تست GTT  برای تشخیص دیابت نهفته است . همانند 2hpp  ابتدا از بیمار ناشتا نمونه گیری می شود(FBS ) سپس به بیمار محلول GTT که حاوی گلوکوز است داده می شود و هر 30 دقیقه نمونه گیری انجام میشود نمونه گیری را تا 5 ساعت بصورت زیر ادامه می دهیم.

FBS – محلول GTT – 30 min – 1h – 2h – 3h – 4h – 5h

میزان گلوکوزی که به افراد می دهیم متفاوت است:

بالغین باردار gr 100

بالغین غیر باردار gr  75

کودکان به ازای هر kg  وزن gr 75/1

 

تست HbA1C تنها روشی است که از خون تام برای انجام آن استفاده میشود برخلاف سایر روش ها که آزمایش بر روی سرم یا پلاسما (ترجیحا سرم) صورت میگیرد.

در این روش درصد گلیکوزیله شدن Hb را می سنجیم.

%85 هموگلوبین گلیکوزیله بصورت هموگلوبین A1C  است.

کاربرد این تست در مراحل درمانی است و بر خلاف FBS  وضعیت بیمار را در60 روز گذشته( نیمه عمر گلبول های قرمز) و یا در طی درمان میتوانیم بسنجیم.

 

در آزمایش Feroctoz amin میزان آلبومین گلیکوزیله سنجیده می شود.

نیمه عمر آلبومین 17 روز است در نتیجه این تست وضعیت بیمار را طی 17 روز اخیر نشان می دهد.

در کنترل اولیه برای قند خون های بالا از این روش استفاده میشود.

 

پپتید c   در ساختمان انسولین وجود دارد .سنجش پپتیدc نشانگر میزان انسولین آندوژن است.

نویسنده: افضل نیا - پنجشنبه ٢٠ آبان ۱۳۸٩

تشخیص بروسلوز

از آنجا که بروسلوز، در اغلب موارد با علائم و نشانه های غیر اختصاصی نظیر تب، لرز، آرترآلرژی و تعریق شبانه، تظاهر مینماید در صورت مواجه شدن با بیمارانی که دچار این علائم هستند باید در مورد احتمال تماس با بروسلا حتما سئوالاتی بنمائیم و در بالین این بیماران باید سئوالاتی در مورد شغل، مصرف لبنیات غیر پاستوریزه، مسافرت اخیر به مناطق آندمیک بروسلوز یا تماس با احشام یا سگ، مطرح کنیم. البته تشخیص افتراقی بروسلوز حاد در مراحل اولیه بیماری که بیماریهای دیگر نظیر تیفوئید و سل و سایر امراض مولد تب طولانی هم مطرح میباشد قدری مشکل است و از طرفی بروسلوز مزمن همراه با تب ، اسپلنومگالی و هیپراسپلنیسم ممکن است با کالاآزار ، اشتباه شود و حتی در مناطق آندمیک، گاهی هر دو بیماری بطور همزمان در یک بیمار عارض میگردد. همچنین اسپوندیلیت بروسلائی، شباهت زیادی به اسپوندیلیت سلی و استئیت تیفوئیدی دارد و تنها گاهی با توجه به یافته های رادیوگرافیک ، از این بیماری ها قابل افتراق میباشد.



ادامه مطلب ...
نویسنده: افضل نیا - چهارشنبه ۱٩ آبان ۱۳۸٩

انتخاب روش های مناسب برای اندازه گیری
آزمون ها، سنجش ها یا آزمایش های پزشکی نظیر آنهایی که برای غربالگری عوامل خطر، تشخیص یک بیماری و یاپیش بینی روند بیماری استفاده می شوند از موضوعات بسیار مهم تحقیقات علوم پزشکی هستند .
اگر نتایج این آزمون ها غلط باشند، نه تنها کمک کننده نیستند، بلکه گمراه کننده هم خواهند بود .این آزمایش ها که معمولاً پرهزینه هستند نقش اساسی در درمان و پیش گیری ایفا می کنند. به همین علت، به معیارهایی جهت انتخاب مناسب هر کدام از این روش ها نیازمندیم.

غربالگری چیست؟
غربالگری عبارت است از پیدا کردن و یا تجسس افرادی (یا عوامل خطرزا در افراد )که هنوز متوجه بیماری خود نشده اند و جهت درمان بیماری خود اقدامی نکرده اند .غربالگری شامل انجام آزمایش هایی برای شناسایی این افراد است.

Screening and Diagnostic Tests
-در آزمایش غربالگری افراد سالم یا بظاهر سالم آزمایش می شوند، در حالیکه در تست تشخیصی آزمایش روی افراد دارای علائم بیماری انجام می شو د. 

-هدف از آزمایش غربالگریST شناسایی افراد بظاهر سالم از افراد واقعاسالم است ولی هدفDTمشخص کردن علت علائم است . 

 - آزمایش غربالگری بر عکس DT معمولا روی عده نسبتا زیادی از افراد یا گروههای جمعیت انجام می شود .

-ایده آل آن است که آزمایش STارزان-ساده - و سریع باشد و حداقل ناراحتی را برای افراد ایجاد کند
ولی این ملاحظات در موردDTزیاد مهم نیست.
- در مقایسه باDT مقدار مثبت کاذب درSTزیاد مهم نیست . زیرا افراد
 مجددا توسط تست های دقیق تر آزمایش می شوند .(سهم مثبت ها درDT
خیلی بیشتر است لذا در ST خیلی از مثبت ها ممکن است مثبت کاذب 
باشند )

نویسنده: افضل نیا - چهارشنبه ۱٩ آبان ۱۳۸٩

این پست در مورد اهمیت آزمایش خون ، بیماری هایی که نیاز به آزمایش خون دارند ، نوع سلولهای خونی ، نحوه خون گیری ، فرق سرم و پلاسما و مقادیر نرمال اندیکس های خونی  صحبت می کنیم . در باره نحوه برسی اندیکسهای خونی به ویژه در CBC  در آینده بحث خواهد شد و مباحث بیشتر جنبه عمومی دارند .

تست خون با نمونه برداری از خون انجام می شود و مهمترین تستی است که دکتر برای تشخیص نوع بیماری شما را به آزمایشگاه ارجاع می دهد . این آزمایش برای شناسایی اندیکس های خون شما ، با مقادیر نرمال است تا علت تفاوت در مقادیر آشکار شود .


ادامه مطلب ...
نویسنده: افضل نیا - چهارشنبه ۱٩ آبان ۱۳۸٩

 :::::.....BLOOD TEST REFERENCE RANGE.....:::::

مقادیر رفرانس آزمایش خون 

  • رنج نرمال تمام اندیکس های که در یک آزمایشگاه روتین انجام میشود در ذیل قرار گرفته است .
  • واحد های به کار برده شده بر اساس واحدهای آمریکایی است .
  • دوستان اگر مشکلی در رنج ها و یا خواهان توضیحات بیشتر هستند لطفا در نظرات مطرح کنند .
  • توجه کنید که بعضی از تست ها برای مرد و زن متفاوت هستند .  

 

17 Hydroxyprogesterone (Men)                                               0.06-3.0 mg/L

17 Hydroxyprogesterone (Women) Follicular phase                      0.2-1.0 mg/L

25-hydroxyvitamin D (25(OH)D)                                               8-80 ng/mL

Acetoacetate                                                                      <3 mg/dL

Acidity (pH)                                                                         7.35 - 7.45

Alcohol                                                                               0 mg/dL 

Ammonia                                                                  15 - 50 µg of

Amylase                                                                      53 - 123


ادامه مطلب ...
نویسنده: افضل نیا - چهارشنبه ۱٩ آبان ۱۳۸٩

 

خون و علوم آزمایشگاهی

 

  • جایگزینی برای خون وجود ندارد .
  • خون ۷ درصد از کل حجم بدن ما است .
  • هر فرد ۱۴ الی ۱۸ پیمانه خون دارد .
  • هر پیمانه خونی به طور متوسط دوبرابر یک فنجان است .
  • خون اکسیژن و مواد غذایی را به اعضا حمل میکند
  • خون مواد تولید شده را برای خروج و دفع به شش ها و کبد و کلیه می رساند
  • خون در برابر عفونتها مبارزه می کند و باعث بهبودی جراحات می شود .
  • یک واحد خونی کامل  قبل از ترزیق به فرد بیمار جداسازی می شود .
  • چهار گروه خونی اصلی وجود دارد A, B, AB و O
  • هر گروه خونی میتواند RH مثبت و یا منفی باشد .
  • پلاکت و گلبولهای قرمز و سفید سازنده خون شما هستند .
  • میلیونها گلبول قرمز در یک قطره از خون وجود دارد .
  • طول عمر گلبول های قرمز ۱۲۰ روز  در بدن است .
  • گلبول های قرمز در شرایط نرمال ۴۲ روز سالم می مانند .
  • گلبول قرمز منجمد شده می تواند ۱۰ سال زنده بماند .
  • پلاکتهای گرفته شده  باید در عرض ۵ روز مصرف شوند .
  • ۹۵درصد پلاسما از آب تشکیل شده است .
  • ۵۵ درصد خون انسان شامل پلاسما است .
  • پلاسمای منجمد شده تا یک سال قابل مصرف است .
  • سلولهای خونی در مغز استخوان ساخته می شوند .
نویسنده: افضل نیا - چهارشنبه ۱٩ آبان ۱۳۸٩


برای رنگ امیزی گسترشهای خونی از رنگهای مخلوط  بازی (متیلین بلو و ازور) و اسیدی (ائوزین ) استفاده میکنیم . با مخلوط کردن رنگ ها همه قسمتهای سلول چه اسیدی و چه بازی قابل رنگ امیزی هستند .

گلبولهای قرمز الگوهای متفاوتی را در رنگ امیزی خواهند داشت . گلبولهای قرمز نابالغ (رتیکولوسیت – بازوفیلیک و .. ) رسوب RNA زیادی دارند و این عامل باعث اسیدی شدن انها میشوند . بنابراین رنگهای بازی را بیشتر از سلولهای بالغ به خود جذب میکنند . (در واقع بازوفیلیک هستند ).

نحوه رنگ امیزی به این صورت است که اسمیرهای خشک شده را با محلول می گرونوالد (ائوزین متیلین بلو ) به مدت سه دقیقه مجاورت میکنیم سپس به مقدار مساوی محلول بافری  فسفات (PH=7.3 ) را به ان اضافه میکنیم و بعد از سه دقیقه همین کار را تکرار میکنیم . در ادامه از رنگ گیمسا برای رنگ امیزی استفاده میکنیم . رنگ گیمسا از مخلوط آزور و ائوزین تولید میشود . نحوه تهیه رنگ گیمسا به این صورت است که 1 میلی لیتر از محلول غلیظ گیمسا را به یک میلی لیتر از آب مقطر یا بافر فسفات (PH : 6.8 – 4.7) اضافه میکنیم . بعد از 15 دقیقه با محلول بافری رنگ گیمسای روی لام را به ارامی شستشو میدهیم و در اخر اسلاید را در محلول خاص لام ها خشک میکنیم .

گسترش مناسب گسترشی است که دو سوم لام را بپوشاند و بایستی دارای مشخصات زیر باشد(رنگ امیزی گیمسا ) :

1)    گلبولهای قرمز به رنگ صورتی تا قرمز

2)    هسته سلولها به رنگ آبی تیره تا بنفش ارغوانی

3)    گرانولهای موجود در سیتوپلاسم نوتروفیلها به رنگ یاس بنفشی

4)    گرانولهای بازوفیل ها به رنگ آبی تیره تا سیاه

5)    گرانولهای ائوزینوفیلها به رنگ قرمز تا نارنجی

6)     مناطق بین سلولی بایستی تمیز و عاری از رسوب رنگ باشد (که با تجربه به دست خواهد امد ) .

یک لام خوب رنگ شده برای تفسیر درست مورفولوژی سلولی ضروری است . نتایج رنگ امیزی خوب از لامهایی تازه تهیه شده که بین 2 تا 3 ساعت از جمع آوری خون تهیه شده به دست می اید .

نویسنده: افضل نیا - چهارشنبه ۱٩ آبان ۱۳۸٩

برای شمارش انگل مالاریا مواردباید زیر را مد نظر داشت
1- شمارش انگل در گسترش ضخیم انجام می شود
2- شمارش انگل در مقابل گلبول های سفید انجام می شود
3- تعداد انگل را در میکرولیتر خون گزارش می کنیم.


توجه : در گسترش نازک  تعداد انگل را در مقابل گلبول قرمز شمارش می کنیم
در گسترش ضخیم اولین فیلد میکروسکوپ را می بینیم وتعداد گلبول سفید را شمارش می کنیم ، سپس تعداد انگل غیر گامتوسیت (چون در مقاومت دارویی بی اثر هستند) را در همان فیلد شمارش می کنیم وادامه می هیم تا وقتی که تعداد گلبول های سفید شمارش شده بیشتر از 200 باشد بطور استاندارد 200 گلبول سفید را باید بشماریم ( بشتر از 200 اشکال ندارد ولی نباید کمتر باشد(.
سازمان بهداشت جهانی می گوید در هر میکرولیتر خون 8000 گلبول سفید در نظر بگیرید ، بنابراین می توان با استفاده از یک تناسب تعداد انگل را در هر میکرو لیتر خون محاسبه کرد.   

     تعداد انگل در میکرولیتر خون   =   تعداد گلبول سفید شمارش شده  / 8000 * تعداد انگل شمارش شده

  
در گسترش نازک  می توانیم تعیین کنیم که چند درصد گلبول های قرمز آلوده هستند بدین صورت که تعداد انگل را در مقابل 1000تا 2000 گلبول قرمز شمارش می کنیم، (نباید کمتر از 1000 گلبول قرمز را شمارش کنیم) ودر نهایت درصد گلبول های قرمز آلوده از روش زیربدست می آید                                

درصد گلبول های قرمز آلوده= تعداد گلبول های قرمز شمارش شده /100* تعداد انگل شمارش شده 
در پلاسمودیوم  فالسی پاروم خیلی اهمیت دارد که درصد گلبول های قرمز آلوده را بدست بیاوریم زیرا بیشتر از 10 در صد آلودگی حالت خیلی خطر ناک در نظر گرفته می شود (نرمال آلودگی در فالسی پاروم 3 تا4 درصد ودر ویواکس 1 تا 2 درصد می باشد( .

یک روش دیگر جهت تعیین میزان انگل وجود دارد که در گسترش ضخیم انجام می شود ولی زیاد علمی نیست .
اگر در صد میدان 10-1 انگل وجود داشته باشد                               1+
اگر در صد میدان 100-11 انگل وجود داشته باشد                           2
اگر در یک میدان 10-1 انگل وجود داشته باشد                                3
اگر در یک میدان بیشتر از 100 انگل وجود داشته باشد                     4+ 
                                            

 

نویسنده: افضل نیا - چهارشنبه ۱٩ آبان ۱۳۸٩

١-جهت رقیق کردن رنگ گیمسا از بافر استفاده کنید ، در صورتیکه بافر در دسترس شما نیست می توانید از آب شیر استفاده کنید ولی هیچ گاه از آب مقطر استفاده نکنید .
 ٢-
جهت رنگ آمیزی با رنگ گیمسا با از محلول 5-3 درصد استفاده نمایید .
٣- مدت زمان رنگ آمیزی برای بررسی لام خون محیطی از نظر انگل ملاریا 30 تا 45 دقیقه می باشد اگر زمان رنگ آمیزی بیشتر از 45 دقیقه شود تشخیص انگل مشکل خواهد شد.
۴-هنگامی که تعداد لامها کم است می توانید جهت تهیه محلول گیمسا به ازای هر میلی لیتر بافر 1 تا 2 قطره رنگ اضافه نمایید .
۵-محلول گیمسای آماده شده فقط یک روز قابل استفاده می باشد .
۶-قبل از اینکه سبد لامها را داخل محلول گیمسا بگذارید جلای فلزی روی محلول را با استفاده از کاغذ صافی بردارید .
٧-  اگر تعداد لامها کم است می توانید لام را بر روی پایه رنگ آمیزی قرار داده ومحلول گیمسا را بر روی آن بریزید در این صورت بعد از اتمام زمان رنگ آمیزی با استفاده از یک بشر به آرامی مقداری آب از یک گوشه بر روی لام بریزید تا لام شسته شود .

نویسنده: افضل نیا - سه‌شنبه ۱۸ آبان ۱۳۸٩

سندروم پیرسون یک سیتوپاتی میتوکندریال بوده و در آن بجای نقص اختصاصی در سنتز هم،عملکرد بد میتوکندری ها سبب اریتروپوئز سیدروبلاستیک می شود.

:یافته های خون محیطی

نوتروپنی

کم خونیسیدروبلاستیک


:یافته های مغز استخوان

واکوئل دار شدن پیش ساز های هماتوپوئتیک

 


نویسنده: افضل نیا - جمعه ۱٤ آبان ۱۳۸٩

عنوان آزمایش: HB / HG
هدف: اندازه گیری هموگلوبین خون (اچ - بی)
تئو ری آزمایش:
هموگلوبین در آزمایشگاه به دو روش اندازه گیری می شود :
۱- اندازه گیری هموگلوبین به روش دستی
۲- اندازه گیری هموگلوبین به روش دستگاهی (با دستگاه تمام الکترونیکی)
با وجود دستگاههای پیشرفته الکترونیکی روش دستی هنوز هم جایگاه خاص خود را در آزمایشگاههای طبی حفظ کرده است.


ادامه مطلب ...
نویسنده: افضل نیا - جمعه ۱٤ آبان ۱۳۸٩

کاربرد:

این آزمایش به منظور بررسی بیماری نقرس و یا عود سنگ ادراری انجام میشود.

تشریح تست:

اسید اوریک ترکیبی نیتروژن دار و محصول تجزیه پورین (واحد ساختمانی اسیدداکسی ریبونوکلئیک) می باشد.75% اسید وریک توسط کلیه و 25% آن از طریق روده ها دفع می شود.هنگامی که سطح اسید اوریک  بالا رود(هیپر اورسمی) بیمار ممکن است دچار نقرس گردد.نقرس نوعی آرتریت است که به علت رسوب کریستال های اسید اوریک در بافت دور غضروفی پدید می آید.اسید اوریک ممکن است در بافت نرم نیز رسوب نماید که به آن توفی گویند.چنانچه غلضت اسید اوریک ادرار به حد فوق اشباع برسد کریستالی شده و تکیل سنگ کلیه می دهد که می تواند سبب انسداد میز نای گردد.

اسید اوریک عمدتا در کبد ساخته می شود.سرعت ساخت کبدی و سرعت دفع کلیوی آن تعیین کننده غلضت خونی اسید اوریک می باشند.مقدار اسید اوریک بر حسب سن و جنس تغییذ می نماید.

علل هیپراورسمی ممکن است افزایش تولید یا کاهش دفع آن (مانند نارسایی کلیه)باشد.تولی بیش از اندازه سید اوریک ممکن است به علت کمبود نوعی آنزیم تجزیه کننده پدید آید که موجب تحریک تجزیه پورین می گردد.و یا در مبتلایان به سرطان که سرعت نوسازی و تجزیه  پورین و DNA بسیار زیاد است بوجود می آید.بسیاری از علل هیپراورسمی نامعلوم است و از این رو به آن ایدیوپاتیک گویند.

عوامل تداخل کننده:

-استرس موجب افزایش سطح اسید اوریک می گردد.

-داروهای حاجب اشعه X موجب افزایش دفع اسید اوریک و کاهش سطح آن می گردند.

-تزریق مواد حاوی مقدار زیادی روتئین(به ویژه گلیسین) مانند تغذیه کلی از راه غیر گوارشی می تواند سبب افزایش اسید اوریک گردد،زیرا این اده محصول تجزیه گلیسین می باشد.

-داروهای افزاینده سطح عبارتند از:

الکل، اسید آسکوربیک،آسپیرین،کافئین،سیس پلاتین،دیازوکسید،اپی نفرین،اتامبوتول،لوودوپا،متیل دوپا،اسید نیکوتینیک،فنوتیازین ها،تئوفیلین.

-داروهایی که موجب کاهش سطح آن می گردند:

الوپورینول،ایموران،کلوفیبرات،کورتیکواستروئید ها،استروژن ها، دیورتیکها،انفوزیون های گلوکز،گایفنزین،وارفارین.

روش های اندازه گیری اسید اوریک:

روش های رایج اندازه گیری اسید اوریک در دو گروه قرار می گیرند:

-روش های اسید فسفو تنگستیک (PTA)

-روش های اوریکاز

روش های اسید فسفو تنگستیک بر پیدایش یک رنگ آبی در هنگام احیا PTA توسط اورات در محیط قلیایی تکیه می کنند.رنگ توسط اسپکتروفتومتری در طول موج های 650-700 نانومتر قارئت میشود.

حضور پروتئین در طی پیدایش رنگ سبب کدورت و کاهش غیر قابل پیش بینیجذب می گردد.بنابراین در روش های اسید اوریک پلاسما حذف پروتئین  یک مرحله اجباری است.

روش های اوریکازاختصاصی ترند.زیرا آنها اکسیداسیون اورات که توسط انزیم اوریکاز اکسیدور دوکتاز کاتالیز می شود را یا به شکل یک مرحله منفرد و یا به صورت مرحله ابتدایی دارا می باشند.

در نتیجه دسترسی به کیفیت بالا و تدارکات کم هزینه آنزیم باکتریایی، روش های اوریکاز عملی و رایج شده اند.رسوب اولیه پروتئین ضروری نمی باشد.در اکثریت روش های اوریکاز تنها گوانین، گزانتین و تعداد کمی از دگر آنالوگ های اسید اوریک تداخل نموده که فقط در غلظت های غیر محتمل در مایعات بیولوژیک صورت می ذیرد.

اهداف:

-کنترل اسید اوریک سرم در خلال درمان نقرس

-کمک به تشخیص مشکلات تندرستی

مقادیر نرمال:

بزرگسالان

مردان:4-8/5 mg/dl         or            0/24-0/51 mmol/l       

زنان: 2/7-7/3 mg/dl            or       0/16-0/34  mmol/l       

کهنسالان: مقادیر ممکن است اندکی افزایش یابد.

کودکان:2/5-5/5  mg/dl      or     0/12-0/32 mmol/l 

نوزادان: 2-6/2   mg/dl

مقادیر بحرانی:

>12mg/dl

نویسنده: افضل نیا - جمعه ٧ آبان ۱۳۸٩

اهداف میکروب شناسی تشخیصی دارای دو بخش عمده است. بخش اول مربوط به تشخیص عامل ایجاد کننده بیماریهای عفونی بوده و از طریق مجزا نمودن و شناسائی عوامل عفونت و نشان دادن واکنشهای ایمنی بدن (تولید آنتی بادی – تغییر حساسیت جلدی) در بیماران صورت می‌گیرد. بخش دوم مربوط به کمک در امر انتخاب منطقی داروهای ضد میکروبی جهت درمان بیماران می‌باشد و بر اساس آزمایشات آزمایشگاهی انجام می‌گیرد.در زمینه بیماریهای عفونی نتایج آزمونهای آزمایشگاهی بنحو بارزی بستگی به خصوصیات و شرایط نمونه مورد آزمایش، زمان نمونه برداری و درجه کارآمد بودن و تجربه کارکنان آزمایشگاه دارد.هر پزشکی که با بیماری‌های عفونی سر و کار دارد باید بداند چه هنگام و چگونه باید از بیمار  نمونه برداری نموده، چه آزمایشاتی را درخواست کرده و نتایج حاصله را چگونه تفسیر نماید.


ارتباط بین پزشک و آزمایشگاه

از آنجائیکه هیچ روشی که به تنهایی بتواند تمامی میکروارگانیسم‌های پاتوژن را از غیر پاتوژن شناسائی کند وجود ندارد، به همین جهت قبل از اینکه کارکنان آزمایشگاه بتوانند تکنیک‌های لازم را جهت مجزا نمودن میکروارگانیسم خاص به کار گیرند، پزشک باید اطلاعاتی در مورد تشخیص احتمالی، نوع عامل یا عوامل پاتوژن مشکوک را به آزمایشگاه بدهد.روشهای آزمایشگاهی میکروبشناسی کند بوده و محتاج به طی نمودن مراحل پی در پی قبل از نیل به نتیجه می‌باشد.با این وصف جایز نیست که درمان بیماران تا آماده شدن نتیجه به تعویق افتد. با در نظر گرفتن شرایط فوق، بسیار اهمیت دارد که پزشک معالج نمونه‌های لازم را تهیه نموده و همراه با آن اطلاعات مربوط به تشخیص احتمالی را به آزمایشگاه ارسال نموده و سپس درمان مناسبی که به نظر می‌رسد بر روی عامل بیماری مؤثر باشد را آغاز نماید.

خصوصیات نمونه‌های مورد آزمایش

نتیجه بسیاری از تستهای تشخیصی در بیماری‌های عفونی به نمونه مورد آزمایش، زمان انتخاب شده جهت نمونه برداری و روش نمونه برداری بستگی دارد.محافظت از نمونه  و ارسال آن باید به نحوی باشد که در طی این عملیات عامل بیماری از بین نرود. جدا نمودن یک عامل عفونی از نقاط استریل بدن از ارزش تشخیصی زیادی برخوردار می‌باشد. هر نوع میکروارگانیسمی که از خون، مایع نخاع، مایع مفصلی یا مایعی که از حفره جنب بدست آمده، مجزا گردد، یک یافته پرارزش تشخیصی قلمداد می‌شود.اصول کلی که در مورد تمام نمونه‌های بالینی صادق بوده و باید در هنگام اخذ نمونه به آنها توجه نمود به قرار زیر است:

  1. نمونه از لحاظ مقدار بایستی کافی بوده تا بتوان کلیه آزمایشات لازم را بر روی آنها انجام داد.
  2. نمونه بایستی از خصوصیت «معروف بودن» (Representative) برخوردار باشد (مثلاً اگر خلط بخواهد مورد آزمایش قرار گیرد، آب دهان به جای آن گرفته نشود).
  3. باید توجه نمود که نمونه به نحوی گرفته شود که آلوده نگردد و جهت نمونه برداری بایستی از وسایل استریل استفاده نموده و شرایط آسپتیک رعایت شود.
  4. نمونه تهیه شده بایستی سریعاً به آزمایشگاه ارسال شود.
  5. نمونه‌های ارزشمندی بایستی قبل از آغاز درمان ضد میکروبی گرفته شوند و اگر بیمار قبلاً تحت درمان بوده باید در صورت امکان درمان را متوقف نموده و نمونه برداری چند روز پس از توقف درمان صورت گیرد.

جمع آوری نمونه

جمع آوری مناسب یک نمونه جهت کشت بی‌شک مهمترین مرحله در اثبات وجود یک پروسة عفونی توسط یک میکروارگانیسم خاص می‌باشد. چنانچه درمان بر ضد ارگانیسم کومنسال یا آلوده کننده باشد، جمع آوری نامناسب نمونه نه تنها باعث عدم جداسازی میکروارگانیسم مربوطه می‌شود بلکه منجر به درمان نادرست و حتی مضر می‌شود.

در جمع آوری نمونه‌ها بایستی موارد زیر را در نظر داشت:

  1. نمونه باید ناحیه اصلی عفونت جمع آوری شده و حداقل آلودگی با ترشحات یا ارگانها یا بافتهای مجاور داشته باشد.
  2. زمان مناسب جهت جمع آوری نمونه بایستی مشخص گردد تا بدین ترتیب شانس جداسازی میکروارگانیسم‌ها به حداکثر رسد. مثلاً در تب تیفوئیدی میکروارگانیسم عامل عفونت را می‌توان در طی هفته اول بیماری از خون جدا نمود. کشت مدفوع و یا ادرار معمولاً در طی هفته دوم و سوم بیماری مثبت خواهد شد. آگلوتینین‌های سرمی در طی هفتة دوم شروع به افزایش کرده و در طی هفته پنجم به ماکزیمم مقدار خود می‌رسد.
  3. مقدار کافی از نمونه مورد نظر به منظور انجام تکنیک‌های کشت باید گرفته شود و دستورالعمل‌های لازم درمورد حجم مناسب نمونه مورد نظر جهت کشت باید تنظیم گردد. نمونه‌های ناکافی بایستی نگهداری شوند. چنانچه تهیه نمونه‌ای مجدد میسر نبود، و از نظر کلینیکی نیز کشت نمونه اندیکاسیون داشت بایستی روی نمونة اولیة ناکافی کارهای لازم انجام گیرد، با این وجود آزمایشگاه هنگام گزارش نتیجه باید شرایط نمونه دریافتی را برای پزشک گزارش نماید.
  4. به منظور اطمینان از جداسازی مطلوب میکروارگانیسم باید از لوازم نمونه گیری، ظروف و محیط‌های کشت مناسب استفاده نمود. ظروف نمونه گیری بایستی دارای درپوش محکم و مناسبی باشد که از نشت و آلودگی نمونه هنگام انتقال جلوگیری شود. سواب‌های پنبه ای ممکن است حاوی بقایای اسیدهای چرب باشد و سواب آلژینات کلسیم نیز ممکن است باعث نشر محصولات سمی شده و در نتیجه موجب ممانعت از رشد برخی از باکتریهای مشکل پسند گردد، لذا استفاده از سواب هائی از جنس داکرون یا پلی استر توصیه می‌شود. سواب‌های حاوی نمونه را باید در یک محیط انتقال دهنده یا ظرف مرطوب جهت جلوگیری از خشک شدن و مرگ باکتری قرار داد.
  5. حتی الامکان بایستی جمع آوری نمونه جهت کشت قبل از تجویز آنتی بیوتیک صورت گیرد.

 

انتقال نمونه

محیط‌های انتقال دهنده کری – بلیر، Amies و استوارت.

دریافت نمونه و مشاهدات اولیه

در اکثر آزمایشگاههای تشخیص طبی محل مخصوصی جهت دریافت نمونه‌های کشت طراحی شده است. به علت احتمال آلودگی پرسنل آزمایشگاه با باکتریها و ویروسهای پاتوژن انتقال و مشاهدات اولیه بایستی زیر هود انجام گردد. ضروریست پرسنل با پوشیدن روپوش مخصوص و دستکش و در برخی موارد ماسک‌های جراحی از خود در برابر این عوامل بیماریزا محافظت نمایند.

آماده سازی نمونه شامل موارد زیر می‌باشد.

  • ثبت اطلاعات ضروری در دفتر آزمایشگاه یا شبکه کامپیوتری
  • مشاهده و بررسی نمونه از لحاظ ویژگیهای لازم جهت پذیرش.
  • در مورد برخی نمونه‌ها مشاهده میکروسکپی نمونه به صورت مستقیم یا گسترش رنگ‌آمیزی شده از آن به منظور تشخیص احتمالی.
نویسنده: افضل نیا - پنجشنبه ٦ آبان ۱۳۸٩

بیلی روبین یکی از پیگمانت های صفراوی است که از تجزیه هموگلوبین حاصل میشود. گلبولهای قرمز پس از طی عمر خود در طحال توسط ماکروفاژهای طحالی تخریب میشوند. هموگلوبین موجود در گلبولهای قرمز پس از تخریب اریتروسیتها آزاد شده و تجزیه به یک هم و اسید آمینه میشود. حلقه هم نیز تجزیه شده و تبدیل به یک مولکول بیلی وردین و یک مولکول CO میشود. بیلی وردین تجزیه شده نیز توسط آنزیم بیلی وردین ردوکتاز  تبدیل به بیلی روبین میشود. این بیلیروبین بیلی روبین غیر کنژوگه بوده که در آب نامحلول میباشد. بیلی روبین غیر کنژوگه در خون به آلبومین که اصلی ترین ناقل در خون میباشد متصل شده و توسط آن به سمت کبد انتقال میابد. قبل از ورود به کبد بیلی روبین از آلبومین جدا شده و وارد سلولهای کبدی میگردد. در داخل سلولهای کبدی نیز به 2 پروتئین  Y , Z متصل شده و در داخل سلولهای کبدی انتقال میابد تا در نهایت از این 2 پروتئین نیز جدا شده و توسط آنزیم مسئول گلوکورونیداسیون با 2 مولکول اسید گلوکورونیک پیوند برقرار کرده و تبدیل به بیلی روبین کنژوگه میشود. بیلی روبین کنژوگه محلول در آب بوده و در حالت سلامت به مقدار بسیار ناچیز( حدود 2/0 ) در خون وجود دارد. بیلی روبین بعد از کنژوگاسیون وارد صفرا شده و از آنجا وارد روده کوچک میشود. قسمتی از بیلیروبین کنژوگه تحت اثرز آنزیم گلوکورونیداز به حالت غیر کنژوگه و در نهایت تحت اثر تغییرات بیشتر به اوروبیلینوژن تبدیل میشود. قسمتی از آن  بازجذب شده و به صورت اوروبیلین از طریق ادرار دفع میشود و قسمتی از اوروبیلینوژن نیز وارد روده بزرگ شده و به استرکوبیلینوژن تبدیل میشود و در نهایت به صورت استرکوبیلین از طریق مدفوع دفع میشود و باعث ایجاد رنگ قهوه ای در مدفوع میشود. بیلی روبین در حالت سلامت در ادرار به میزان بسیار کم وجود دارد و باعث ایجاد رنگ زرد ادرار میشود. بیلی روبین کنژوگه توسط معرف دیازو به صورت مستقیم وارد واکنش شده و اندازه گیری میشود از این رو به آن بیلیروبین مستقیم گفته میشود در حالیکه بیلی روبین غیرکنژوگه به دلیل اینکه به صورت مستقیم وارد واکنش نمیشود به عنوان بیلی روبین غیرمستقیم میشناسند. مواردی که با هایپر بیلی روبینمی مواجه هستیم به 2 دسته هایپر بیلی روبینمی مستقیم و غیر مستقیم تقسیم میشوند.

هایپر بیلی روبینمی غیر مستقیم: در این حالت بیلی روبین غیر کنژوگه افزایش میابد. افزایش بیلی روبین غیر کنژوگه در موارد زیر اتفاق میافتد:

1- زردی نوزادان: افزایش بیلی روبین غیر کنژوگه در 3-2 روز ابتدای تولد معمولا به دلیل ناقص بودن مسیر کنژوگاسیون و فعالیت کم آنزیم گلوکورونیداسیون در اغلب نوزادان اتفاق میافتد که معمولا خطر ناک نبوده و بعد از طی چند روز بهبود میابد ولی چنانچه در برخی موارد میزان بیلی روبین افزایش شدید داشته باشد احتمال عبور بیلی روبین از سد خون- مغزی و ورود به سلولهای مغزی و ایجاد عارضه کرینکتروس میشود که عقب ماندگی ذهنی و اختلالات حرکتی از پیامدهای این حالت میباشند. بنابراین در این موارد به منظور جلوگیری از ایجاد این عارضه لازم  است خون نوزاد تعویض شود. همچنین یکی دیگر از موارد افزایش بیلی روبین در نوزادان ناسازگاریهای خونی بین مادر و نجنین در زمان بارداری میباشد. به عنوان مثال مادر با -Rh در صورت داشتن جنین با +Rh بر ضد اریتروسیتهای جنین آنتی بادی ساخته که این آنتی بادی ها از طریق جفت وارد خون جنین شده و باعث تخریب گلبولهای قرمز و افزایش بیلی روبین میشود.

2-سندرم ژیلبرت: این سندرم یک سندرم مادر زادی میباشد که در 5٪ از افراد دیده میشود. در این موارد معمولا فعالیت آنزیم گلوکورونیداسیون به میزان کمی از حالت طبیعی کمتر میباشد  و در نتیجه میزان بیلی روبین غیر کنژوگه افزایش میابد که البته در این بیماران میزان بیلیروبین توتال از 5/3-3 تجاوز نکرده  که قسمت عمده آن نیز بیلی روبین غیر کنژوگه میباشد و بیلی روبین کنژوگه به دلیل سلامت کبد در محدوده نرمال قرار دارد. همچنین گفته میشود که در این گروه از بیماران بیلی روبین غیرکنژوگه به دنبال شرایطی مانند استرس، عفونتها، و کاهش کالری مصرفی افزایش میابد. این بیماری بیماری خطرناک و مشکل سازی نبوده و معمولا به صورت تصادفی تشخیص داده میشود.

3- آنمی های همولیتیک: در این گروه نیز به دلیل تخریب پیش از موعد و زیاد اریتروسیتها میزان بیلی روبین غیرکنژوگه افزایش میابد.

4-سندرم کریگلر نجار: این سندرم مادر زادی به 2 تیپ 1و 2 تقسیم میشود. در تیپ 1 آنزیم گلوکورونیداسیون وجود نداشته و بنابراین میزان بیلی روبین توتال افزایش شدید داشته که 100٪ آن را بیلی روبین غیرکنژوگه تشکیل میدهد. معمولا این بیماران در ابتدای تولد فوت میکنند ولی در تیپ 2 میزان کمی از آنزیم فوق وجود دارد و بنابراین میزان بیلی روبین غیر کنژوگه نسبت به حالت قبل کمترمیباشد ولی در این بیماران باز به دلیل بالا بودن این فرم بیلی روبین عارضه کرینکتروس دیده میشود. افتراق تیپ 1 از 2 به وسیله مصرف فنوباربیتال امکان پذیر میباشد. مصرف این دارو باعث افزایش فعالیت آنزیم گلوکورونیداسیون و در نتیجه کاهش بیلی روبین غیر کنژوگه میگردد که این حالت در تیپ 2 مشاهده میشود ولی در تیپ 1 مشاهده نمیشود.

هایپر بیلی روبینمی کنژوگه: در این حالت که معمولا به دنبال بیماری های کبدی و صفراوی اتفاق میافتد میزان بیلی روبین کنژوگه افزایش میابد. از جمله مواردی که باعث افزایش این فرم بیلی روبین میشود عبارتند از :

1- بیماری های کبدی شامل سیروزکبدی، تومور و یا آبسه کبد، انسداد داخل کبدی و هپاتیت: در این موارد کبد توانایی نگه داری و دفع بیلی روبین کنژوگه را به داخل صفرا ندارد و بنابراین این بیلی روبین وارد خون شده و از آنجاییکه محلول در آب میباشد از طریق کلیه ها وارد ادرار میشود و در نتیجه رنگ ادرار زرد تیره میشود. در موارد بیماری های کبدی به دلیل کاهش توانایی کبد در کنژوگاسیون بیلی روبین غیر کنژوگه نیز افزایش دارد.

2- بیماری های صفراوی: این گروه شامل انسداد مجاری صفراوی در اثر سنگ های صفراوی و یا تومورهای این ناحیه میباشد. در این گروه بیماری ها کبد مشکلی نداشته و کنژوگاسیون به صورت طبیعی صورت گرفته و بیلی روبین کنژوگه به داخل صفرا دفع میشود ولی صفرا قادر به دفع بیلی روبین به داخل روده نبوده و بنابراین بیلی روبین وارد خون و از آنجا وارد ادرار میشود. در این گروه میتوان گفت که به دلیل سالم بودن کبد بیلی روبین غیرکنژوگه افزایشی ندارد. 

۳- سندرم های مادرزادی روتور و دوبین جانسون

تستها:

برای افتراق تمام بیماری های فوق تستهای زیر به صورت توام انجام میشود:

اندازه گیری بیلی روبین: بیلی روبین توتال و مستقیم اندازه گیری شده و بیلی روبین غیر کنژوگه از تفاضل ایندو به دست میاید.

اندازه گیری آنزیم های AST و ALT و ALP : این آنزیم ها معمولا در هایپربیلی روبینمی کنژوگه افزایش میابد. در موارد بیماری های صفراوی ALP و در بیماری های کبدی معمولا آنزیم های ALT و AST افزایش شدید دارند. همچنین به همراه این آنزیم اندازه گیری آنزیم GGT نیز یک تست مفید برای بررسی بیماری های کبدی میباشد.

تست ادرار به منظور بررسی حضور بیلی روبین و اوروبیلینوژن: در موارد هایپر بیلی روبینمی غیر کنژوگه به ویژه در آنمی های همولیتیک و زردی نوزادی کبد تا حداکثر توان خود بیلی روبین غیر کنژوگه را جذب کرده و بعد از کنژوگاسیون وارد مسیر صفرا و روده میکند بنابراین میزان اوروبیلینوژن ادرار و همچنین استرکوبیلی نوژن مدفوع افزایش میابد. برای بررسی اوروبیلی نوژن بهتر است که درار در ظرف تیره و در ساعت بین 4-2 بعد از ظهر جمع آوری شود و سریع پس از ارسال به آزمایشگاه توسط معرف ارلیخ مورد بررسی قرار گیرد. معرف ارلیخ در صورت حضور اوروبیلی نوژن در ادرار باعث ایجاد رنگ صورتی در ادرار میشود که بر حسب شدت رنگ میزان حضور اوروبیلوژن بررسی میشود. در موارد هایپربیلی روبینمی کنژوگه میزان بیلی روبین ادرار افزایش میابد. میزان بیلی روبین ادرار را از طریق معرف لوگل میتوان بررسی کرد که بیلی روبین در حضور لوگل ایجاد رنگ سبز میکند.

مقادی نرمال:

5/1-3/1  Totall billirubin

Direct billirubi: 0- 0/2

Indirect billirubin: 1- 1/3

نویسنده: افضل نیا - شنبه ۱ آبان ۱۳۸٩

برخی از تستهای آزمایشگاهی باید برای هر بیمار مبتلا به استئوپروز درخواست گردد. این تستها وضعیت اولیه بیمار را معین و علل ثانویه استئوپروز را رد می کنند. چنانچه شرح حال یا معاینه بالینی بیمار، مطرح کننده علل ثانویه برای استئوپروز باشد، باید بررسیهای آزمایشگاهی تکمیلی انجام شود. حساسیت و ویژگی مارکرهای بیوشیمیایی استخوان در تشخیص استئوپروز پایین بوده و در پیش بینی خطر شکستگی نیزکمکی نمی نماید.


  • جهت ارزیابی استئوپروز در بیماران مراجعه کننده، باید متناسب با وضعیت هر بیمار آزمایش های زیر درخواست گردد: CBC ،ESR ،FBS ،Na ،K ،Ca ، P ،Creat ،AST، ALT،Alk-ph ،TSH ،T4 ،25(OH)D3، آلبومین، توتال پروتئین، پروفایل چربی، جمع آوری ادرار 24 ساعته از نظر کلسیم.
  • غلظت آلکالن فسفاتاز ممکن است در بیمارانی که دچار شکستگی های رو به بهبود هستند، بالا باشد. بنابراین بالا بودن آلکالن فسفاتاز به تنهایی در بیمارانی که به تازگی دچار شکستگی شده اند، ارزش تشخیصی محدودی دارد.
  • تستوسترون سرم در مردان مبتلا به استئوپروز باید اندازه گیری شود، بویژه اگر دچار کاهش میل جنسی، ناتوانی جنسی و آتروفی بیضه ها شده باشند.
  • PTH در بیماران دچار هیپرکلسمی، هیپرکلسیوری، سابقه سنگ کلیه یا استئوپنی باید اندازه گیری شود.
  • در صورتیکه بیمار آنمی غیر قابل توجیه، کاهش وزن، هیپرکلسمی، نارسایی کلیه به همراه سدیمان ادراری غیر فعال داشته باشد، باید مالتیپل میلوم را در نظر داشت و الکتروفورز پروتئینهای ادرار و سرم توصیه می شود.
  • مارکرهای بیوشیمیایی بازچرخش استخوان در تشخیص استئوپروز یا انتخاب بیماران برای انجام BMD،‌ نقش ندارند.

نویسندگان وبلاگ:
مطالب اخیر:
دوستان من:
کدهای اضافی کاربر :