مشاهده یادداشت خصوصی

 " دبیر انجمن فن آوران علوم آزمایشگاهی با اعلام این خبر که حمید حدادی یکی از پرسنل آزمایشگاهی که بر اثر بیماری ناشی از کار در آزمایشگاه به کما رفته بود، هنوز به هوش نیامده است، وی را نمونه‌ای گویا از وضعیت خطرناک کار در آزمایشگاهی دانست و گفت: چه کسی مسوول مرگ حمید و حمیدهای دیگر خواهد بود؟ "

فرهود صفرنیا در گفت‌وگو با ایسنا منطقه علوم پزشکی تهران، اظهار کرد: یک بار دیگر آلودگی کار آزمایشگاه در حال گرفتن قربانی است و این بار جوانی 26 ساله در مبارزه با مرگ است. مرگی که غیر منتظره بود اما این تقدیر حمید حدادی و دیگر پرسنل در معرض همیشگی خطر است.

وی افزود: حمید که هم اکنون در یکی از بیمارستان‌های تهران بستری است از خرداد ماه سال 89 تاکنون با بیماری سل استخوانی دست و پنجه نرم می‌کند و از سوم دی ماه جاری به حالت کما رفته و هنوز به هوش نیامده است. وی در بخش ایزوله- مراقبت‌های ویژه- بستری است و بنا به گفته پرستار از تاریخ انتقال تاکنون هنوز به هوش نیامده و کشت مایع مغزی نخاعی او هم وجود باسیل سل را تایید کرده است.

صفرنیا تصریح کرد: اینها همه در حالی روی داده است که وی حدود دو سال در بخش خصوصی و در بخش میکروب شناسی کار می‌کرده و احتمال اینکه وی به دلیل زیان آور و آلوده بودن محیط کار به این بیماری مبتلا شده باشد قریب به یقین است.

وی با بیان اینکه حمید نمونه‌ای گویا از وضعیت خطرناک کار در آزمایشگاه است که ما چندین سال است بر آن تاکید می‌کنیم، گفت: علی رغم برخی قوانین موجود که با توسل به آنها، گنجاندن نام آزمایشگاه در مشاغل سخت و زیان آور بدیهی به نظر می رسد اما هنوز شاهد بی‌اعتنائی برخی مسئولان مربوطه هستیم. مسوولینی که حتی در قوانین جدید از جمله قانون ارتقای بهره وری کارکنان بالینی نظام سلامت علی رغم دستور صریح رییس جمهور و نیز شخص وزیر باز هم ما را ندیدند.

صفرنیا تصریح کرد: هیچ نوع نظارتی بر بخش خصوصی که شاید نزدیک به 75 درصد از آزمایشگاه‌ها را شامل می شود، صورت نمی‌گیرد و هیچ سازمان و ارگانی هم بر سختی کار و نحوه پرداخت آن در انواع بخشهای آزمایشگاه نه تنها نظارتی نمی‌کند بلکه وجود چنین حقی را از پرسنل سلب کرده و در اختیار کار فرما قرار داده است.

وی بر وظیفه انجمن به عنوان حامی تاکید کرد و گفت: ما به عنوان تشکلی که حق پیگیری و مطالبه حقوق داده نشده را داریم کاسه صبرمان از بی‌توجهی لبریز شده است. ما خسته شدیم از اینکه اینقدر بازرسی ضعیف و در حد صفر است. اینکه می‌خواهیم ثابت کنیم کار ما مرگ آور و آلوده است زیاده خواهی نیست. کافی است آقایان نگاهی به قوانین بیندازند تا اینقدر بر سر حقوق با ما چانه نزنند.

دبیر انجمن فن آوران علوم آزمایشگاهی در پایان به گفته خود برای چندمین بار خواهان احیای پرداخت حق سختی کار در همه آزمایشگاهها اعم از خصوصی و دولتی و نیز نظارت از نوع واقعی آن شد.

منبع:وبلاگ جامع علوم آزمایشگاهی | lab-sciences.blogfa.com

تشخیص ازمایشگاهی هپاتیت B :

در طب امردز تشخیص و پیگیری عفونت ناشی از ویروس HBV به دلیل سنجش و شناسایی پروتئین های ویروس و آنتی بادی های ضد آن در سرم یا پلاسما امکان پذیر بوده و تست های سرولوژیک به روش آنزیم ایمنواسی کاربرد عمومی داشته جایگزین روش رادیوایمنواسی شده و به شکل تجاری عرضه می شود.کیت های مذکور نیز امکان شناسایی پروتئین های مختلف ویروس را فراهم آورده است.حساسیت و ویژگی های کیت های مذکور عالی بوده و امکان انجام آن به روش اتوماسیون فراهم است.

آنتی ژن سطحی هپاتیت (HBsAg)B : جزئی از کپسید ویروس است که مقدار بسیار زیاد آن توسط ویروس تولید می شود.چنان که  ممکن است در جریان گردش خون 10⁵  ذره ویروس موجود باشد.در برخی از بیماران وزن HBaAg  موجود در خون بیش از آلبومین سرم است.

آنتی بادی بر علیه  (Anti-HBs)HBsAg : نشانه ایمنی بر علیه ویروس بوده و به جز موارد نادری که ذکر خواهد شد وجود توام HBsAg  و Anti-HBs در خون رخ نخواهد داد.سنجش کمی و کیفی آن توسط کیت های تجاری موجود مقدور است.

آنتی ژن مرکزی هپاتیت (HBcAg)B : یک آنتی ژن داخلی ویروس محسوب می شود که تنها در سلول کبدی قابل شناسایی است و در خون وجود ندارد .بنابراین روش سرولوژیکی برای سنجش آنتی ژن مذکور ساخته نشده است.

آنتی بادی بر علیه (Anti-HBc)HBcAg :وجود این آنتی بادی نشانه پاسخ ایمنی بدن علیه ویروس بوده و قبل از Anti-HBs ظاهر می شود.زمانی که به عنوان Anti-HBc گزارش می شود ، سنجش هر دو کلاس آنتی بادی IgM و  IgG انجام شده است.

IgM anti-HBc در عفونت های حاد بسیار بالا می رود و وجود Anti-HBc  به تنهایی نشانه ایمنی فرد علیه عفونت نیست.

آنتی ژن e هپاتیت (HBeAg) B : جزئی از HBcAg بوده و طی دوره حاد و فعال بیماری در خون قابل شناسایی است و در فاصله زمانی کوتاهی پس از  HBsAg  ظاهر می شود.وجود HBeAg در خون نشانه تکثیر ویروس بوده  و با عفونت زایی ارتباط مستقیم دارد.

آنتی بادی بر علیه (Anti-HBe) HBeAG : پاک شدن خون از HBeAg و بروز Anti-HBe  معمولا نشانه کاهش تکثیر ویروس یا توقف آن است.برای تشخیص بیماری انجام ازمایش های Anti-HBe  و HBeAg ضرورتی نداشته و تنها برای ارزیابی فعالیت بیماری کاربرد دارد.

در صورت ابتلا بیمار به هپاتیت B با موتاسیون در ناحیه پره کور وجود Anti-HBe  در خون نشانه کاهش یا توقف تکثیرویروس نمی باشد.

شناسایی و سنجش HBV DNA  در تشخیص مفید بوده و در بیماران HBsAg مثبت قابل سنجش است.سنجش کمی آن اطلاعات مفیدی از میزان تکثیر ویروس ارائه می کند.

مطالعات بر روی مبتلایان به عفونت با ویروس هپاتیت B  نماهای بالینی متعددی را زا عفونت با ویروس بیان میکند.اغلب موارد عفونت اولیه در بالغین ، خود محدود بودهو در طی 6 ماه همراه با مهار عفونت است.عفونت در 60-70%موارد فاقد علائم بالینی بوده و فقط از طریق آزمایش های سرولوژیک و سایر روش های آزمایشگاهی قابل تشخیص و شناسایی است.مواردی از بیماری نیز رفع نشده و عفونت برای سال ها می تواند پایدار باشد.در تمام این موارد ویروس در مرحله فعال بیماری در خون بوده و به وسیله آزمایش های تعیین آنتی ژن ویروس( به عنوان مثال HBsAg) قابل شناسایی است.در عفونت های پایدار ویروس کامل و ناکامل در خون وجود داشته و ممکن است بیمار فاقد ویروس بیماری زا باشد.

*در صورتی که ویروس هپاتیت B با موتاسیون در ناحیه پره کور نباشد بروز Anti-HBe نشانه تکثیر کمتر ویروس است.در صورت وجود موتاسیون در کدون 28، حضور Anti-HBe  دلیل تکثیر و یا سرایت و پیشرفت کمتر بیماری نخواهد بود.

علایم و تشخیص بیماری هپاتیت B

با توجه به این که در اغلب موارد این بیماری از مادران آلوده به نوزادان منتقل می‌شود، تا سال‌ها علامتی بروز نمی‌کند. در برخی موارد به دنبال هپاتیت حاد ویروسی، فرد به صورت یک فرد ناقل در می‌آید. در این افراد به دنبال علایم هپاتیت از جمله بی‌اشتهایی، ضعف، بی‌حالی، پررنگی ادرار و زردی؛ سیستم ایمنی بدن نمی‌تواند آنتی ژن هپاتیت B را از بین ببرد و بعد از 6 ماه، با وجود بهبودی ظاهری فرد آلوده باقی می‌ماند. خوشبختانه تنها 10 درصد افراد مبتلا به هپاتیت حاد ویروسی دچار هپاتیت مزمن می‌شوند و ناقل هپاتیت باقی می‌مانند. ولی متأسفانه در صورت انتقال عفونت از مادر به نوزاد، در اغلب موارد حالت ناقل پابرجا خواهد ماند و نوزادان آلوده امروزه، خود آلوده کننده جامعه خواهند بود.

تشخیص بیماری هپاتیت B

براساس اکثر گزارش‌های علمی، بسیاری از کسانی که به ویروس هپاتیت‌ B آلوده می‌شوند، از بیماری خود آگاهی ندارند و سال‌ها پس از ابتلا، از وجود این بیماری مطلع می‌شوند. راه تشخیص این بیماری اندازه‌گیری آنتی ژن سطحی این ویروس یعنی HBS AG است. اگر در فردی آزمایش HBS AG مثبت شود، نشان می دهد که آلوده به ویروس هپاتیت B است یعنی در بدن وی ویروس هپاتیت B وجود دارد. آنچه این آزمایش را معنی‌دار می‌کند، حال عمومی بیمار، وضعیت کبد (اندازه آن و نتایج آزمایش‌های مخصوص کبد) و چند آزمایش دیگر در مورد فعالیت ویروس در بدن است. در بسیاری از موارد به دنبال کشف یک مورد HBS AG مثبت، سایر افراد خانواده آزمایش شده و موارد مثبت بدون علامت شناسایی می‌شوند.
بهتر است ناقلین هپاتیت به صورت دوره‌ای (3 تا 6 ماه) از نظر عملکرد کبد بررسی شوند تا در صورت تبدیل شدن به هپاتیت مزمن، تشخیص و درمان سریع‌تر صورت گیرد و از تخریب بیشتر کبد جلوگیری شود.

مهم‌ترین مسئله در ارتباط با ناقلین هپاتیت B

این بیماران هیچ گونه علامت، نشانه و ناراحتی ندارند، ولی در خونشان ویروس وجود دارد. مهم‌ترین مسئله در مورد این گروه از افراد، مراجعه به پزشک هر 6 ماه یک بار و بررسی آزمایشگاهی جهت تعیین وضعیت کبدی است. این امر جنبه حیاتی دارد و با انجام آن می‌توان به فعال شدن بیماری در مراحل اولیه پی برد.

عاقبت ناقلین هپاتیت B

در اکثر موارد، شواهدی دال بر تخریب و التهاب سلول‌های کبدی دیده نمی‌شود. در واقع یک سازش و همزیستی بین ویروس‌ها و سیستم دفاعی بدن به وجود می آید. این سازگاری ممکن است تا سالیان سال باقی بماند و بیمار مشکل کبدی پیدا نکند و ویروس همچنان در حالت نهفته تا آخر عمر باقی بماند. از هر 100 نفری که به این حالت مبتلا هستند، سالیانه 1 تا 2 نفر ویروس را از بدن خود پاک کرده و آزمایش HBS AG آنها منفی می‌شود. تعداد بسیار کمی از این افراد در عرض چند سال، دچار عود بیماری شده و به اصطلاح فعالیت ویروس در بدن آنها مجدداً از سر گرفته می‌شود. به همین دلیل است که به حاملین هپاتیت B توصیه می‌شود تا برای معاینه و انجام آزمایش‌های کبدی و بررسی وضعیت‌شان هر 6 ماه یک بار به پزشک معالج خود مراجعه کنند.

بهتر است ناقلین هپاتیت به صورت دوره‌ای (3 تا 6 ماه) از نظر عملکرد کبد بررسی شوند تا در صورت تبدیل شدن به هپاتیت مزمن، تشخیص و درمان سریع‌تر صورت گیرد و از تخریب بیشتر کبد جلوگیری شود.

آیا امکان ابتلای ناقلین هپاتیت B به سیروز وجود دارد؟

در تعداد کمی از این بیماران که اختلال در کار کبد به صورت پیشرونده است، این احتمال وجود دارد. خوشبختانه امروزه با عرضه داروهای جدید امکان جلوگیری و یا به تأخیر انداختن این روند وجود دارد.
تزریق واکسن ضد ویروس هپایتت B به صورت سه دوز با فواصل صفر، یک‌ماه و 6 ماه می‌تواند بیش از 95 درصد، مانع از ابتلا به این بیماری شود.

هپاتیت مزمن B

در تعدادی از افراد مبتلا به هپاتیت B ،ویروس به صورت فعال سبب التهاب کبد می‌شود. آنزیم‌های کبدی (ALT, AST) در خون این افراد افزایش می‌یابد. این افراد نیاز به تشخیص شدت التهاب در کبد و فعالیت ویروس در خون و احیاناً درمان دارند. برای تشخیص فعال بودن بیماری و پیگیری بیماران بعد از شروع درمان لازم است آزمایشات اندازه‌گیری سطح میزان ویروس در خون (اصطلاحا PCR شمارشی) انجام شود. انجام PCR معمولی و غیر شمارشی فایده‌ای ندارد.

امروزه داروهای ضد ویروسی متعددی برای درمان هپاتیت مورد استفاده قرار می‌گیرد. داروی اینترفرون- آلفا دارای اثرات ضد ویروسی بوده و سبب تحریک سیستم دفاعی بدن می‌‌‌شود. تجویز این دارو طبق نظر پزشک صورت می‌گیرد.

یکی دیگر از داروهایی که در درمان هپاتیت مزمن استفاده می‌شود، قرص لامیوودین است. این دارو با مهار آنزیم مسئول تکثیر ویروس هپاتیت B ،سبب مهار تکثیر آن و کنترل بیماری هپاتیت مزمن B می‌شود.

آیا هپاتیت B قابل پیش‌گیری است؟!

تزریق واکسن ضد ویروس هپایتت B به صورت سه دوز با فواصل صفر، یک‌ماه و 6 ماه می‌تواند بیش از 95 درصد، مانع از ابتلا به این بیماری شود. شما هم می‌توانید با تلقیح واکسن، از ابتلای خود در برابر این عفونت محافظت کنید. PCR شمارشی (VIRAL LOAD) در تعیین شدت بیماری و میزان پاسخ به درمان داروهای ضد ویروسی کمک فراوانی می‌کند.

زردی عارضه ای است که در آن پوست و سفیدی چشم به علت بیلی روبین زیاد خون زرد می شوند . بیلی روبین در کبد ایجاد می شود و محصول تجزیه هموگلوبین ( مولکول حامل اکــسیژن که در سلولهای قرمز قرار دارد ) است . زردی دو علت اصلی دارد که عبارتند از : ایجاد بیش از حد بیلی روبین خون افزایش می یابد . شایعترین علت ایجاد بیش از حد بیلی روبین تخریب غیر طبیعی سلولهای قرمز است که به کم خونی ناشی از همولیز ( تخریب سلولهای خونی ) معروف است . علل شایع اختلال دفع بیلی روبین عبارتند از : بیماریهای سلولی کبد مثل التهاب کبد ( هپاتیت ) و تشمع کبدی ( سیروز ) ، انسداد کیسه صفرا یا مجاری صفرا وی داخل کبدی منتهی به کیسه صفرا . اغلب علائم دیگری غیر از تغییر رنگ پوست و چشم با زردی همراه نیست . اگر زردی شدید باشد ، مدفوع ممکن است کم رنگ و ادرار تیره شود ( به علت دفع صفرا از کلیه ها ) ، و گاهی خارش عمومی بروز کند . درمان : زردی همیشه باید توسط پزشک مورد بررسی قرار گیرد . او آزمایشهایی را برای کشف علت زمینه ای انجام خواهد داد .

یرقان خود یک بیماری نیست بلکه نشانه ای از بیماری است و با علائمی چون زردی پوست و چشم و بی اشتهایی ظاهر می شود. این عارضه ناشی از افزایش ماده‌ای زرد رنگ به اسم بیلیروبین در خون است. این ماده رنگی زمانی تشکیل میشود که گلبولهای قرمز خون بطور طبیعی شکسته و تجزیه میشوند اما وقتی برخی از بیماریها ایجاد شوند این ماده رنگی در خون جمع می شود و رنگ پوست را تغییر می دهد و از عامل های یرقان می توان به هپاتیت و کم خونی اشاره کرد .

اغلب اوقات این بیماری با علائمی چون تغییر رنگ ادرار به رنگ قهوه ای به دلیل ریزش بیش اندازه این ماده از خون به ادرار وبی رنگ شدن مدفوع به دلیل نبودن این ماده در روده ها نمایان می شود. این بیماری باید تحت نظر پزشک به طور جدی مداوا شود و دکتر بیماری اصلی را شناسائی کرده و به درمان آن خواهد پرداخت اگر هپاتیت باشد اقدامات جداسازی وی از دیگران باید بعمل آید هپاتیت به معنای التهاب و بیماری کبد است و انواع هپاتیت ویروسی عبارت است از: نوع
A و نوع Bکه معروف ترین هستند اما انواع دیگری چون F , E ,D ,Gنیز وجود دارد که چندان شایع نیست.

اما در نوع Aبیماری از راه مدفوغ آلوده ، به دهان وارد می شود و بسیار شایع است به طوری که اکثر کودکان زیر 5 سال به این بیماری مبتلا می شوند. و در نوع B بیماری از راه خون و ترشحات بدن منتقل می شود و احتمال مزمن شدن آن زیاد است .

و نوع دیگر این بیماری nonA.nonB که به هپاتیت C شناخته شده است و از راه انتقال خون منتقل می شود.

واز انواع دیگر این بیماری غیر از ویروسی می توان به هپاتیت خود ایمنی و هپاتیت دارویی اشاره کرد که در نوع اول سیستم ایمنی بدن خود باعث تخریب سلول ها و بافت کبد می شود و در نوع دوم در اثر سموم و داروها پدید می آید.

و در نهایت با دیدن چنین علائمی ضروری است که به دکتر مراجعه شود وتا زمان مراجعه در صورت بی اشتهایی برای از دست ندادن آب بدن توصیه می شود مایعات بیشتری مصرف شود