بعضی از تغییرات فیزیولوژیک و نیز پاتولوژیک وجود دارند که عامل ایجاد کننده آن یا نامشخص و یا اینکه بسیار متعدند از آن جمله افزایش گلبولهای سفید گرانول‌دار ائوزونوفیل هستند. ائوزینوفیلی می‌تواند به زمانی اطلاق شود که تعداد ائوزینوفیلها بیش از 400 عدد در میلیمتر مکعب خون باشد مکانیسم این افزایش مشخص نیست. زیادی ائوزینوفیلها ممکن است در طی یک آزمایش خون بطور اتفاقی معلوم شود و پزشک بعد از آن تصمیم می‌گیرد که چه عمل درمانی را بستگی به علت بیماری در پیش بگیرد.

سلول ائوزینوفیل

ائوزینوفیلها بطور طبیعی 2 درصد لکوسیتها را تشکیل می‌دهند. این سلولها اهمیت قابل ملاحظه‌ای در حفاظت بدن در برابر عفونتها دارند. این سلولها دارای گرانولهای فراوان هستند و این گرانولها بوسیله ائوزین یا فلوکسین Floxine رنگ می‌گیرند و بزرگتر از گرانولهای نوتروفیلی هستند. این سلولها ، سلولهای فاگوسیتی هستند اما این خاصیتشان کمتر از نوتروفیلهاست ائوزینوفیلها کمپلکس آنتی ژن و آنتی بادی را منهدم می‌کنند و بر علیه انگلها مبازه می‌کنند یکی از عفونتهای انگلی ، شیستوزومیاز نام دارد که ائوزینوفیلها به اشکال جوان انگل چسبیده و بسیاری از آنها را می‌کشند. تعداد ائوزینوفیلها در خون در ساعات مختلف روز متفاوت است. در افراد سالم بیشترین مقدار معمولا در ساعت 3 صبح می‌باشد اما بهرحال کمتر از 400 در میلیمتر مکعب خون است.

ادامه مطلب

[ یکشنبه ۱ اردیبهشت ۱۳٩٢ ] [ ۱۱:٠٥ ‎ب.ظ ] [ افضل نیا ]

نظرات ()

روش تهیه انواع معرف ها و رنگ ها

روش تهیه معرف های VP

- تهیه آلفا نفتول (معرفA):

پودرآلفا نفتول: g 5

اتانول: cc100

-تهیه KOH(پتاس) (معرفB):

KOH:g 40

کراتین (cr): g 3/0

آب‌مقطر: cc100

معرف ها در ظروف تیره و در یخچال نگهداری می‌شوند. چون دارای پایداری متغیر هستند لازم است به طور هفتگی (بر حسب میزان کار) کنترل کیفی گردند.

روش تهیه معرف متیل رد (MR)

پودر متیل رد= g 1/0

اتانول=cc 300

پودر متیل رد را در اتانول حل کرده سپس با آب‌ مقطر حجم آنرا به cc500 برسانید. معرف در ظرف تیره و در یخچال نگهداری می‌شود. چون دارای پایداری متغیر است، لازم است بطور هفتگی (بر حسب میزان کار) کنترل کیفی گردد.

روش تهیه معرف کواکس

P-دی متیل آمینو بنز آلدئید= g10

آمیل الکل: cc150

اسید کلریدریک غلیظ و تازه: cc50

دی متیل آمینو بنزآلدئید را به آمیل الکل اضافه نموده و به آرامی اسید کلریدریک را به آنها اضافه نمایید. برای تهیه این معرف از هود استفاده نمایید. معرف در ظروف تیره و در یخچال نگهداری می شود. چون دارای پایداری متغیر است، لازم است بطور هفتگی (برحسب میزان کار) کنترل کیفی گردد.

روش تهیه معرف کلرور فریک

کلرور فریک= g10

آب‌ مقطر = cc100 (روش غیر اسیدی)

(روش دیگر تهیه این معرف شامل کلرور فریک:g 12، اسید کلریدریک غلیظ:cc 5/2 و آب ‌مقطرcc 100 می‌باشد، که این روش، روش اسیدی است). معرف در ظروف تیره و در یخچال نگهداری می‌شود. چون دارای پایداری متغیر است، لازم است بطور هفتگی (برحسب میزان کار) کنترل کیفی گردد.

روش تهیه معرف های احیاء نیترات

-تهیه معرف A:

N،N دی متیل آلفا نفتیل آمین: g6

اسیداستیک گلاسیالN5، (30% )cc :1000

مقدار فوق از N، N دی متیل آلفا نفتیل آمین را در کمتر از cc1000 اسید استیک گلاسیال N5 حل کرده و کمی حرارت ملایم دهید تا حل شود. حجم را به یک لیتر رسانیده، محلول را از صافی رد کنید.

-تهیه معرف B:

سولفانیلیک اسید (P- آمینو بنزن سولفونیک اسید): g8

اسیداستیک گلاسیال N5، (30% ): cc 1000

مقدار فوق از سولفانیلیک اسید را در کمتر از cc 1000 اسیداستیک حل کرده و سپس حجم را به یک لیتر برسانید. معرف ها در ظروف تیره و در یخچال نگهداری می شوند. آلفا نفتیل آمین سرطان زا است.

روش تهیه معرف نین هیدرین

پودر نین هیدرین= g5/3

استن= cc50

بوتانول = cc50

استن و بوتانل را مخلوط کرده و سپس پودر نین هیدرین را اضافه نمایید. معرف در ظرف تیره و در دمای اتاق نگهداری می شود. درب آن باید کاملاً محکم بسته شود.

روش تهیه ویتامین K₁

پودر ویتامین =k₁ g2/0

اتانول= cc20

محلول در ظرف تیره و در یخچال نگهداری می‌شود. درب ظرف باید کاملاً محکم بسته شود. غلظت نهایی محلول g/mlµ 1/0 برای محیط های مایع و g/mlµ10 برای محیط های آگاردار است. g2/0 پودر ویتامین K₁ را روی یک قطعه کوچک فویل آلومینیومی استریل وزن کرده و در شرایط آسپتیک به ml20 اتانول در یک بطری استریل اضافه کنید. برای رقیق سازی بیشتر از آب‌ مقطر استریل استفاده کنید. محلول ذخیره mg/ml10 است. ml1 از محلول ذخیره را به یک لیتر آگار و ml/l 01/0 براث اضافه کنید. محلول را دور از نور و در یخچال ذخیره کنید.

روش تهیه همین(Haemine)

پودر همین= g 5/0

سود (NaOH)N 1= cc10

مقدار فوق از پودر همین را به cc10سود 1 نرمال اضافه کرده و حل کنید، سپس با آب ‌مقطر به حجم cc100برسانید. در شرایط 15 دقیقه، ^oC121، فشار Lb15 در اتوکلاو استریل ‌نمایید.

محلول در ظرف تیره و در یخچال نگهداری می شود. این محلول ذخیره mg/ml 5 غلظت دارد، ولی هنگام مصرف به عنوان ساپلمنت، باید دارای غلظت نهایی µg/ml 5 باشد.

روش تهیه آب اکسیژنه (H₂O₂) 3%

محلول آب اکسیژنه 30% را به نسبت 1:10 با آب ‌مقطر رقیق نمایید. (یعنی cc1 آب اکسیژنه 30% را به cc9 آب‌مقطر اضافه ‌نمایید). محلول در ظرف تیره و در یخچال نگهداری می شود.

روش تهیه کریستال ویوله ذخیره و اگزالات آمونیوم ذخیره

-تهیه کریستال ویوله

پودر کریستال ویوله = g20

اتانول= cc100

-تهیه اگزالات آمونیوم

پودر اگزالات آمونیوم= g1

آب‌ مقطر= cc100

هنگام مصرف، محلول کریستال ویوله ذخیره را به نسبت 1:10 با آب‌ مقطر رقیق ‌نمایید.
(cc1 از محلول کریستال ویوله و cc 9 آب‌ مقطر) سپس این محلول را با چهار حجم از
محلول اگزالات آمونیم رقیق کنید (cc1 محلول کریستال ویوله رقیق شده و cc4 اگزالات آمونیم).

محلول ذخیره و مصرفی کریستال ویوله، در ظرف تیره و در دمای اتاق نگهداری می‌شود.

روش تهیه لوگل

ید= g1

یدور پتاسیم =g 2

آب ‌مقطر= cc240

محلول آبی بیکربنات سدیم5%= cc60

در مقدار کمی از آب‌ مقطر، ید و یدور پتاسیم را کاملاً حل نمایید، بعد حجم را با آب‌ مقطر به cc240‌ برسانید. محلول 5% بیکربنات سدیم (بیکربنات سدیم: g5 آب ‌مقطر: c100) را نیز به آن اضافه ‌نمایید. محلول در دمای اتاق نگهداری می شود . درب آنرا باید کاملا" محکم ببندید.

روش تهیه محلول الکل-استون

اتانول= cc250

استون= cc250

حجم مساوی از الکل اتیلیک (اتانول) را با استون مخلوط نمایید.

روش تهیه فوشین/ یا سافرانین ذخیره

پودر فوشین= g2

اتانول= cc100

و یا

پودر سافرانین= g5/2

اتانول= cc100

به هنگام مصرف، محلول ذخیره فوشین یا محلول ذخیره سافرانین را به نسبت 1:10 با آب‌ مقطر رقیق نمایید. محلولها در ظروف تیره، تهیه و در دمای اتاق ذخیره می شوند.

[ پنجشنبه ٢۸ دی ۱۳٩۱ ] [ ٦:٤٩ ‎ب.ظ ] [ افضل نیا ]

نظرات ()

تهیه محیط کشت

1- هدف:

تهیه محیط های کشت استریل جهت رشد و جداسازی سویه های میکروبی از نمونه های مربوط به بیمار

2- تعاریف و اصطلاحات:

شرایط آسپتیک: ایجاد شرایط سترون با کار کردن در کنار شعله و رعایت نکات لازم جهت جلوگیری از آلودگی نمونه

3- شرح اقدامات:

3-1) آب:

آب مورد استفاده باید دارای کیفیت مناسب باشد، یعنی عاری از موادی باشد که می توانند از رشد میکروارگانیسم ها جلوگیری کنند (یونهای فلزی سمی مثل مس) یا در شرایط آزمایش بر رشد آنها تاثیر بگذارند. آب خوب و تازه باید از راه تقطیر یا دیونیزاسیون تهیه شود. برای نگهداری آب مقطر باید از ظروفی استفاده شود که از مواد خنثی تهیه شده اند (شیشه خنثی، پلی اتیلن و غیره). ضریب هدایت آب باید کمتر از μs 15 باشد.pH آب معمولا" کنترل نمی شود مگر آنکه مشکلی در pH محیط های کشت تهیه شده بوجود آید. ممکن است آب دارای مقادیر زیادی میکروارگانیسم باشد، بنابراین توصیه می شود از آبی استفاده شود که تعداد میکروارگانیسم آن کم است .

ادامه مطلب

[ پنجشنبه ٢۸ دی ۱۳٩۱ ] [ ٦:٠٧ ‎ب.ظ ] [ افضل نیا ]

نظرات ()

سل

سِل به زبان فارسی دری «توبر کلوز» یک بیماری واگیردار است. باسیل این بیماری میکوباکتریوم توبرکلوزیس یا باسیل کخ نام دارد زیرا که در سال ۱۸۸۲ (میلادی) پرفسور رابرت کخ دانشمند آلمانی آن را کشف کرد. نوعی از این بیماری که به سل گاوی موسوم است، میان انسان و چهارپایان مشترک است.

این بیماری در کشورهای جهان سوم از معضلات بهداشتی است. مرض سل یا توبرکلوز (به اختصار تی‌بی) یکی از بیماریهای مهلک در جهان است که عامل آن مایکوباکتریوم‌ها یا به طور دقیقتر میکوباکتریوم‌های سلی است. در بیماری سل معمولاً ششها مورد حمله قرار می‌گیرند، این نوع سل را تی‌بی ریوی نیز گویند ولی از سایر اعضای درگیر در سل می‌توان سیستم عصبی مرکزی، غدد لنفاوی و گردش خون، دستگاه تناسلی و ادراری، دستگاه گوارش و معده، استخوان‌ها، مفاصل و پوست را نام برد. سایر میکوباکتریوم‌ها مانند بوویس، افریکنم، میکرتی و کانتی نیز باعث بیماری می‌شوند ولی نادر هستند. از انواع نشانه‌های سل می‌توان به سرفه مزمن همراه با خلط سینه آغشته به خون، تب، تعریق شبانگاهی و کاهش وزن اشاره کرد. سل را می‌توان با رادیوگرافی قفسه سینه، تست پوستی توبرکولین، بررسی میکروسکوپی خلط و کشت میکروبی خلط و مایعات بدن در آزمایشگاه تشخیص داد.

درمان سل مشکل است و به دوره‌های طولانی و استفاده از آنتی بیوتیک‌های متفاوت نیاز دارد همچنین باید رفتار و تماس افراد کنترل شود. گونه‌های مقاوم به آنتی بیوتیک مایکوباکتریوم در سال‌های اخیر درمان سل را با مشکل روبه رو کرده‌است.

ادامه مطلب

[ پنجشنبه ۱۳ مهر ۱۳٩۱ ] [ ۱٢:٥٦ ‎ب.ظ ] [ افضل نیا ]

نظرات ()

بیست و یکمین کنگره فیزیولوژی و فارماکولوژی ایران